Corona,  Corona-diaries,  No spend 2021

No Spend 2021 – juni

Het lastige van besluiten dat ik niet meer twee keer per week hoef te bloggen is dat ik daarmee mijn eigen schema volledig op zijn gat gooi, want nu moest ik rond de 15de juni (een dinsdag) een voortgangsblog over mijn 45 dingen die ik wil doen voordat ik 46 word schrijven èn de maandelijkse No Spend-blog. Maar ja, ik schrijf in het weekend, zodat ik nu pas op 27 juni over de brug kom met iets wat ik dus bijna twee weken eerder had willen plaatsen. Gelukkig is het alleen maar mijn eigen schema en niet dat van iemand anders, en ik heb nog geen hate mail ontvangen, dus laat ik gewoon schaamteloos verder gaan alsof er niet aan de hand is, en het goede nieuws is dat er relatief snel weer een nieuwe No Spend-blog komt. Want ik kan er op zich kort over zijn: het gaat prima. Ik heb nog steeds niets gekocht, al was ik wel in de verleiding om een joker in te zetten voor een fors afgeprijsde prachtige lange gele zijden jurk met giraffes erop, en omdat ik nog geen jokers heb ingezet was het nog volledig volgens de regels geweest, maar de jurk was op zich nog steeds heel duur, geel staat me eigenlijk niet zo goed (wat jammer is, want het is mijn lievelingskleur) en ergens weet ik ook wel dat een lange zijden jurk maar zeer beperkte draagmogelijkheden met zich meebrengt – en voor die zeldzame momenten heb ik nog wel een paar prachtige doch superonpraktische jurken hangen. Dus ik heb hem niet gekocht.

En daarmee nader ik het zes maanden-punt, wat me een mijlpaal lijkt om eens even stevig op plaats te nemen. En daarmee nadert ook het moment dat ik, zoals ik vorige maand al schreef, de longpouce van Mickey Philips als beloning voor mezelf mag bestellen. Op het moment kan ik me niks mooiers voorstellen dan een tompouce van een halve meter die langs de muur omhoog lijkt te kruipen, en al met al heb ik er meer plezier van (al is het alleen al vanwege de dagelijkse exposure) dan aan een jurk met giraffes.* Verder gaat het prima met het niet shoppen. Toen Michel en ik in Maastricht waren, ben ik in de Bijenkorf geweest, en heb ik daar een tijdje rondgelopen zonder dat ik in de verleiding kwam om iets te kopen – ik vind het daar gewoon prettig, en bovendien was het daar best leeg, vanwege de coronamaatregelen, dus extra prettig. Wat wel lastig is, is mijn verjaardag op 15 juli, want volgens mijn eigen regels mag ik geen kleding, boeken, schoenen, cosmetica of sieraden vragen, dus ik heb helemaal niks op mijn verlanglijst staan. Als mensen me die dingen ongevraagd geven kan ik er niks aan doen, maar ja, ik zoek doorgaans het liefst dingen zelf uit, dus ik vrees dat daar ook niet zoveel aan heb. Gelukkig ben ik nog vrolijk kleren uit de voorraad aan het dragen en heb ik nog liters douchegel in de badkamer staan, dus misschien heb ik eigenlijk niets nodig. Maar aan die gedachte moet ik nog even wennen – daar heb ik dan weer ruim 6 maanden te tijd voor…

* Inderdaad, ik ben er nog niet helemaal overheen. Het is een proces.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.