Adulting,  Gezeur,  Schrijven,  Stress,  Yoga

Deadlines

Voor mijn 40ste verjaardag heb ik van mijn vader een cursus ‘Philosophy of Yoga’ van de Oxford Centre for Hindu Studies gekregen. Ik had hem daarom gevraagd hoor, dat is niet iets dat je even ongevraagd aan iemand geeft, en ik was er erg blij mee. Op de yoga-opleiding krijgen we ook filosofie, maar die lessen zijn nogal breed verspreid over de drie jaar die de opleiding duurt en ze zijn bijna volledig gebaseerd op zelf-studie – het probleem met zelfstudie is wat mij betreft dat ik in wat ik leer word beperkt door wat ik zelf kan vinden, dus dan is er vermoedelijk nog een hele wereld van kennis, maar zolang ik daar niet per ongeluk tegenaan loop, zal ik dat nooit weten. De online cursus van de Oxford University leek me een ideale aanvulling hierop: vanaf half oktober kwam er wekelijks een nieuw hoorcollege online, van Nick Sutton, precies het soort lichtelijk warrige maar uiterst enthousiaste Engelsman dat je hoopt aan te treffen aan zo’n sjieke oude universiteit, met daarbij een flinke hoeveelheid teksten om na te lezen en tot slot een essay van 2000 woorden. Dat essay* was facultatief, maar je kreeg wel een certificaat als je het inleverde – en een certificaat waarop staat dat ik in (of in elk geval aan) Oxford gestudeerd heb is natuurlijk een verworvenheid.

deadlineHelaas blijkt dan toch elke keer dat ik gewoon niet de discipline heb om elke week een college te kijken en de teksten te lezen. Ik heb heel oktober, november en de eerste drie weken van december gedacht dat ik toch echt eens moest gaan beginnen, maar ik had daar pas in de eerste week van de Kerstvakantie daadwerkelijk tijd voor, dus toen heb ik in 6 dagen 8 hoorcolleges, inclusief teksten, die ik gebundeld heb in een imposante reader (ik ben zo iemand die denkt dat de verzorgdheid van het materiaal van groot belang is voor de uitvoering van het werk, zodat ik vaak schitterend, maar ongebruikt, studiemateriaal heb), erdoorheen gejast. De deadline van het essay was maandag 4 januari 23.55 (CET, dat heb ik voor de zekerheid nog even gecheckt), maar op maandag 4 januari 8.55, toen ik achter de computer kroop omdat het me toch wel urgent begon te lijken, had ik welgeteld 0 van de 2000 woorden. Ik heb me de hele dag het schompes gewerkt, met twee** onderbrekingen: ik ben naar de gym gegaan (want dat kan ik om de een of andere reden wel inplannen) en ik heb de coördinator 6V gemaild dat ik vind dat ik met mijn eigen studiehouding eigenlijk geen leerlingen zou moeten mogen begeleiden bij hun planning. De Nieuwjaarsreceptie van de Gemeente Leiden is aan mij voorbij gegaan, maar om 20.51 had ik een tekst, een upload en een bevestiging van ontvangst. Ruim binnen de tijd dus – maar ik zou mezelf toch willen stimuleren om het een volgende keer iets minder nerveus aan te snijden. Aan de andere kant: zo werkt het ook…

* Famous last words: ‘2000 woorden? Dat zijn 4 flauwekulletjes, dat moet toch wel lukken in een dag?’

**Nou ok, iets meer: ik heb doorlopende statusupdates en ander gejammer over mijn voortgang op Instagram gezet. Want dat hoort er echt bij.