Coaching,  Cursus,  Mindfulness,  Ontspannen,  School of Life,  Stress,  Training

How to manage stress

Ik kan me voorstellen dat iemand die de titel van deze blog leest denkt dat ik nu eindelijk ophou met slap kletsen over allerlei gave dingen die ik heb meegemaakt en overga tot het uitdelen van waardevolle informatie waar iedereen op zit te wachten, maar helaas: ik heb weer een gaaf ding meegemaakt, en wel een cursus aan The School of Life in Amsterdam. Ik mocht van school deze cursus doen in het kader van de eerder beschreven plannen om met ingang van volgend schooljaar collega’s die er behoefte aan hebben te coachen, waarbij planning enerzijds en omgaan met stress anderzijds zeker deel uit zal maken van wat ik daar ga doen. Daarom leek me een filosofische aanpak van iets als stress eigenlijk wel een mooi begin – en ik wilde sowieso heel graag een keer kijken bij The School of Life, dus er waren alleen maar winnaars bij dit plan. De cursus werd gegeven door Viktoria Susovits, die als filosoof en mindfulnesstrainer werkt en dus bij uitstek geschikt was voor dit onderwerp. We hebben gesproken over de oorzaken van stress (in het algemeen en bij ons persoonlijk) en hoe we daarop reageren (slecht slapen komt het vaakst voor), over hoe stress zich in je brein manifesteert: van de hippocampus via de amygdala naar zeeën van stresshormonen die door je lichaam gieren. Als je extra energie nodig hebt, haal je die uit die stresshormonen, en als je dan niet ontspant en slecht slaapt trek je jezelf leeg en dan stort je in.

schooloflife1Het filosofische aspect van de cursus ging in de eerste plaats over hoe we aan stress komen, waarbij wat Alain de Botton status anxiety noemt erg belangrijk was: in een maakbare samenleving ben je dus erg verantwoordelijk voor je eigen succes, en als wat je wilt niet lukt heb je niet hard genoeg gewerkt en ben je een faalhaas. Angst om zo gezien te worden zorgt voor stress. Ook de visie van Paul Verhaeghe kwam aan de orde: omdat iedereen succes wil hebben verandert de band tussen mensen, want het is altijd een concurrentie-relatie. En het heeft geen zin om de maatschappij de schuld te geven, want dat zijn we zelf.* Toen deden we een leuke oefening, want we moesten een eigenschap van onszelf benoemen die ervoor zorgt dat we stress hebben en daarna kijken naar wat de voordelen waren die we van die eigenschap hadden.** Door middel van Freud keken we naar wat de onderliggende oorzaken van stress zouden kunnen zijn, en toen gingen we over naar de oplossingen. Externe oplossingen (reizen, status, liefde) leveren uiteindelijk niks op, dus de innerlijke verandering, door middel van filosofische of oosterse meditatie (dus niet of wel spiritueel) zou dan de weg voorwaarts zijn, met als doel om het daadwerkelijke probleem an sich te bekijken, zonder je reactie daarop te laten meespelen in je oordeel erover. De volgende oefening ging over beschermheiligen, maar daar kom ik later op terug, want die vond ik zo leuk dat ik er nog even over wil nadenken, en toen mochten we na een korte mindfulnessoefening de maatschappij weer in. Ik ben benieuwd of ik al deze kennis ook in de praktijk zal kunnen toepassen – ik hoop het wel!

schooloflife2* HEAR HEAR. Dat hoor je dus te weinig.
** Dus in mijn geval: ik heb de neiging om mijn agenda helemaal vol te plannen omdat ik alles wil doen – de nadelen spreken voor zich, maar het voordeel is dat ik heel veel doe. Veel meer dan als ik lager zou inzetten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.