Kleren,  Schoenen

Powerpumps

Op verschillende punten, verspreid over ons huis, liggen een heleboel schoenen van mij. Ik heb 2 grote wasmanden waarin officieel mijn schoenen wonen, maar daar passen ze niet allemaal in. Dat komt deels doordat ik al sinds mijn 18de dezelfde schoenmaat heb en dus niet vaak een paar schoenen zozeer verslijt dat ze wegmoeten, deels doordat schoenen altijd passen (anders dan kleren, dus als ik me dik voel kan ik beter schoenen kopen) en deels doordat ik gewoon schunnig vaak schoenen koop. Meestal met hoge hakken; met mijn 1.69 vind ik het best prettig om een beetje lengte aan mezelf toe te voegen en platte schoenen vind ik dus gewoon eigenlijk niet zo mooi. Omdat ik ook weleens een flinke wandeling wil maken bezit ik natuurlijk wel sneakers (waaronder mijn favoriete witte en een gaaf paar met glitters) en een aantal flatjes, maar ik voel me oprecht anders als ik platte schoenen draag: een beetje lomper en een stuk minder zelfverzekerd. Ik heb overigens geen schoenen met open tenen of sandalen – als je al jarenlang bijna elke dag hoge hakken draagt, gaan je voeten daar een stuk slechter van uitzien, en daar helpt geen pedicure tegen. Mijn tenen blijven dus stevig bedekt, ook in de zomer (maar dat zouden meer mensen moeten doen, als je het mij vraagt – ik zie veel te veel tenen om me oprecht prettig te voelen in de zomer).

Ik denk dat je, behalve aan mijn playlists in iTunes, nergens zo goed aan kunt zien dat ik een kind van de jaren ‘80 ben dan aan mijn schoenen. Ik heb een gigantische collectie powerpumps: schoenen met een spitse neus en hoge, smalle hakken. Met een gigantische collectie bedoel ik overigens 6 paar, want ik heb zwarte suède, zwarte leren, gele suède, zilveren, harige met panterprint en groene suède. Ik heb heel veel meer schoenen, ik vermoed nog wel evenveel klassieke pumps met een ronde neus, maar daar gaat het nu niet over – mijn powerpumps veroorzaken op het moment heel veel vreugde in mijn leven. Als ik die aanheb, voel ik me gelijk een heel stuk stoerder dan als ik op platte schoenen loop, en ik hou het gemakkelijk de hele dag vol op die dingen. Overigens alleen op de duurdere exemplaren – ik snap niet hoe het mogelijk is, maar de zilveren powerpumps (die ongeveer €30 kostten) zitten aanzienlijk minder lekker dan de 3 paar die ik heb aangeschaft na een uitgebreid Google-onderzoek naar ‘most comfortable pumps’: de Hazels van Sam Edelman. Ik zal niet zeggen dat ik op die schoenen gemakkelijk 10.000 stappen loop en een sprintje trek naar de trein, dat zou overdreven zijn, maar ik kom niet kreupel thuis en ik ontwikkel geen blaren. Ze staan leuk bij jurkjes, rokken en, want ’80s, een spijkerbroek, dus je zou het bijna sensible shoes kunnen noemen. Kortom: zes keer een topaanschaf – misschien binnenkort eens kijken of ik mijn collectie kan uitbreiden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.