Gezeur,  Moe,  Onderwijs,  Slaap,  Voornemens

3 weken

Het schooljaar is pas drie weken bezig, en ik zal eerlijk zijn: ik ben kapot. Zo kapot dat ik niet eens meer normaal kan nadenken, want ik dacht namelijk dat we al zeker zes weken onderweg was en dat het alweer bijna herfstvakantie was, maar dat is dus niet zo. Sterker nog, we zijn nog niet eens op de helft. En dan is het, omdat we zo schunnig laat weer begonnen zijn, ook nog eens een korte periode, dus er zou geen enkele reden moeten zijn voor mijn gezeur. Maar ja, het gezeur is er, want ik heb voor weinig dingen energie op het moment, maar voor een stukje ongegeneerd verbaal vormgeven aan mijn vermoeidheid kan ik hem altijd wel omhoog krijgen. Het is natuurlijk ook voor een deel mijn eigen schuld dat ik zo moe ben, want ik heb in die eerste drie weken van het schooljaar een Politieke Tweedaagse van D66 (leerzaam, maar ook 2 hele dagen hard aan de bak en sociaal gezien gezellig maar dus ook vermoeiend) en de NaZomerConferentie van de Vereniging Classici Nederland (even leerzaam, even hard aan de bak, even gezellig en dus ook even vermoeiend) gehad, ik heb 2 theatervoorstellingen bezocht, een aantal podcasts opgenomen en gepubliceerd, een aantal monstervergaderingen van de raad bijgewoond en geprobeerd te blijven sporten (met wisselend succes), ik heb gelezen, geschreven en ik ben begonnen met de wijncursus, er was een ouderavond en ik heb een museum bezocht en fancy geluncht. En dus 3 dagen per week lesgegeven en pubers gemanaged.

Op zich dus helemaal niet zo gek dat ik volledig gesloopt ben, maar aan de andere kant staan we pas aan het begin van het schooljaar en er gaat echt niks veranderen, althans niet in de zin dat ik minder projecten ga oppakken – sterker nog, ik heb alweer een nieuw spannend plannetje in mijn hoofd en als dat doorgaat zal ik daar een boel energie voor moeten vinden. Kortom, het wordt weer eens tijd om wat goeie voornemens te maken: iets vaker op tijd naar bed, misschien ook een keertje ‘nee’ zeggen als iemand me vraagt of ik zin heb om iets te doen, en in het algemeen het advies dat ik ontzettend vaak aan anderen geef (‘Het feit dat het in je agenda past betekent niet automatisch dat het ook een goed idee is om het daadwerkelijk in je agenda te zetten’) ook een keertje zelf op te volgen. Dan hou ik hopelijk wat tijd over om een tukje te doen, want de afgelopen dagen heb ik maar liefst twee keer een uurtje voor mezelf gepakt, om vervolgens die tijd in bed door te brengen. Ik ben zo moe dat ik onmiddellijk in een bescheiden coma pleur, om er 60 minuten laten als herboren uit te komen. Als ik dat nou vaker doe, heb ik misschien wel weer energie voor al die andere dingen die ik wil doen. Of in elk geval om de komende vier weken door te komen, want dan is het herfstvakantie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.