Gezeur,  School

60% weekend

Dit weekend is het weekend van de Open Dag van mijn school (die ‘Open School’ heet overigens, ‘want een school kan niet open zijn’*), wat van alles betekent: zo mag ik een wekker zetten (daar hou ik niet van), fatsoenlijke kleren aantrekken (ik hou erg van mooie kleren, maar mijn weekend-outfits zijn, hoewel natuurlijk ook mooi, van een ander comfortniveau dan mijn doordeweekse outfits), mijn hele hoofd onder de make-up smeren omdat ik anders die kleintjes bang maak, in de bus gaan zitten (dat was nog even spannend trouwens, want ik had buiten de weekend-dienstregeling gerekend dus in eerste instantie was er geen bus), naar Voorburg reizen op een dag dat ik daar helemaal niks te zoeken heb en dan met een enthousiaste smile op mijn smoel in een presentatie van een half uur het unieke product waar ik zeker achter sta (het is gewoon een toffe school, daar kan ik ook niet zoveel aan doen, maar alleen dat zeggen zou een beetje een korte presentatie zijn) aan de man/vrouw/prepuber trachten te brengen. En het is heus ook wel een beetje leuk hoor, want de school ziet er hartstikke mooi uit en de collega’s zijn oprecht enthousiast over de school en de leerlingen die rondlopen vertellen op pijnlijk eerlijke wijze aan de potentieel toekomstige bruggers wat ze gaaf en niet zo gaaf vinden aan de school en natuurlijk zijn al die kleine enthousiaste mensjes die zichzelf misschien wel voor de komende 6 jaar aan ons willen toevertrouwen superschattig, maar het is wel zaterdag.

Sterker nog, het is de zaterdag na een behoorlijk volle week, want ik had de gebruikelijke toestanden op school, een raadscommissievergadering waar ik inhoudelijk een stevige bijdrage aan mocht leveren en die leidde tot het schrijven van 2 amendementen en 1 motie, ik moest op woensdagavond (ook al een niet-schooldag overigens) naar school om een panel te leiden op de voorlichtingsavond (dat is een open school alleen voor ouders) en op vrijdag heb ik 2 nieuwe afleveringen van de Gave Wijven Podcast opgenomen, waarvoor ik er voor de een 10 minuten moest lopen en voor de ander een half uur heen en een half uur terug moest fietsen. Daar komt dan nog bij dat ik me nog steeds strikt aan mijn eigen dieet houd en dus ook 3 keer per week sport, ‘s avonds, als ik al thuis ben, wel een beetje gezellig wil zijn voor Michel, want die werkt zich ook uit de naad en doet daarna zijn best voor mij, en dan hebben we het er nog niet over dat het kennelijk morgen Blue Monday is, en hoewel ik daar niet echt in geloof (ik schreef vorig jaar al dat ik heel graag zelf bepaal wanneer ik me rot voel) helpt het natuurlijk wel als ik het weekend voor de meest deprimerende dag van het jaar een volle twee dagen heb om te herstellen van de week en me op te laden voor wat komen gaat, in plaats van het 60% weekend die nu voor me was weggelegd (na de Open School moest ik namelijk ook nog even D66 Leiden vertegenwoordigen op een nieuwjaarsreceptie). Maar goed, het is niet anders: zaterdag om 16.30 begon het weekend en ik ram het helemaal vol met weekend-dingen: boodschappen, champagne, wijn, oesters, uitslapen, sporten, bloggen, naar de bioscoop (misschien wel naar 2 films), lekker eten met Michel, mijn kleren voor de week klaarhangen en schelden tegen André bij Heel Holland Bakt. En dan ben ik vast weer voldoende gewapend voor Blue Monday. En zo niet, dan hoef ik nog maar 4 dagen voordat het weer weekend is.

* Ja ik weet het, dat is superirritant, maar het is ook waar. Net zoals dat het nieuwe decennium volgend jaar pas begint, want het jaar 0 bestaat niet dus een decennium loopt van 1 t/m 10, dus ook van 2011 t/m 2020, maar luistert er iemand naar me? NEE. Is dat tragisch? JA. Stop ik met mijn gelijk proberen te halen omdat er toch niemand luistert? WAT DENK JE ZELF?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.