Corona,  Corona-diaries,  Gezeur,  School

Een vrije dag

Op woensdag heb ik vrij. Althans, vrij, ik hoef dan niet naar school en kan de hele dag achter mijn laptop doorbrengen. Maar ja, in deze tijden van corona mag ik niet naar school en moet ik de hele dag achter mijn laptop doorbrengen, dus dat maakt het vooruitzicht een stuk minder aantrekkelijk. En bovendien moet ik eigenlijk nog best wel veel voorbereiden voor het online onderwijs, want ik had daar geen zak ervaring mee, laat staan verstand van: ik kan best een leuk stukje computeren hoor, ik onderhoud mijn eigen blog, kan filmpjes en podcasts monteren, heb excel uitgespeeld en zou het liefst al mijn sociale contacten via WhatsApp op mijn laptop onderhouden (dan kan ik lekker snel tikken en win ik iedere discussie), maar al die Google Meets en Google Chats en Google Classroom-dingen, daar weet ik niks van. Mijn collega’s delen vol trots en vreugde hun ervaringen met onderwijs via de webcam, en ik word daar eerlijk gezegd vooral een beetje angstig van. Mijn laptop is mijn wereld, en als ik de camera op mijn laptop aanzet, dan ziet iedereen mijn huis. Mijn huis is fantastisch, en ik schaam me er helemaal niet voor, zeker als ik straks die verdwaalde onderbroek in de wasmand heb gedaan, maar het is mijn huis. Ik weet helemaal niet of ik dat wel met al die leerlingen wil delen. En dan hebben we het nog niet eens over al die prikkels, want als ik morgen 32 leerlingen van klas 4 in mijn niet meer zo personal space moet toe laten, wordt het voor iemand die nog wel eens overprikkeld raakt natuurlijk erg spannend.

Ik troost me maar met de gedachte dat andere mensen het ook kunnen. Mijn collega biologie heeft vandaag een les met seksuele voorlichting gegeven vanuit haar slaapkamer – dan zit je daar op je eigen bed met een enorme nep-piemel en een condoom in je hand te proberen te voorkomen dat er glijmiddel op je toetsenbord komt, terwijl er allerlei pubers mee zitten te kijken. Ik vermoed dat dat een werkvorm is die op de lerarenopleiding niet aan de orde is geweest, en ik ben met mijn Griekse grammatica en een les over Themistokles zo ver als mogelijk van enige vorm van erotiek verwijderd, dus daar hoef ik me al geen zorgen over te maken. En nieuwe dingen zijn altijd spannend, niet per se omdat ik weet dat ze gaan mislukken, maar omdat ik ze nog nooit gedaan heb en dus niet weet wat er voor onverwachte dingen tevoorschijn zullen komen. Dat weet ik morgen rond deze tijd wel, en dan heb ik het ongetwijfeld overleefd (want zelfs 32 leerlingen van klas 4 kunnen me niet vermoorden via de webcam). Dus tot die tijd kan ik me beter richten op de dingen die ik wel kan controleren: de gebruiksaanwijzing van Google Meets lezen, zorgen dat alle koters voor het virtuele klaslokaal zijn aangemeld, al het materiaal dat ik nodig heb uploaden, en zorgen dat ik aangekleed ben en dat die ene verdwaalde onderbroek uit zicht is. Misschien vind ik het uiteindelijk wel heel erg leuk. En zo niet: ik mag ooit wel weer een keer naar school.

2 Comments

  • Karlijn

    Leuk en herkenbaar Susannah! Laat je niet gek maken!
    Ik denk trouwens dat we best een manier is waarop jij Themistokles erotisch kan duiden. Ik ken zijn oeuvre niet, maar jou wel šŸ™‚

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.