Corona,  Corona-diaries,  Cultuur,  Helden,  Thuismuseum

Ons museum: Lou Reed

Omdat we niet meer naar musea kunnen, zijn veel musea op het moment aangewezen op online presentatie van hun collectie. Ik vind dat enerzijds fijn, want nu kan ik nog steeds naar kunst kijken, maar anderzijds helemaal niet fijn, want ik heb helemaal geen zin om online naar kunst te kijken – ik wacht eigenlijk liever tot ik weer lekker met mijn museumkaart kan wapperen. Ik kies er dus voor om geen gebruik te maken van het online aanbod van musea waar ik als de corona-crisis voorbij is gewoon heen kan gaan, en wel te kijken bij musea die ik voorlopig niet of überhaupt nooit ga bezoeken (ik zie mezelf nog niet zo snel in Sao Paolo lopen, maar de website van het MASP ziet er prachtig uit). Maar Michel en ik hebben hier in huis ook nog wel een paar kunstobjecten, dus voor de mensen die het wel fijn vinden om online cultuur te halen presenteer ik nu de collectie Buijs-Herman.

Jaren geleden had de Leidse kunstuitleen een etalage aan de markt, en er was een periode waarin Michel en ik elke zaterdag heel erg hebberig stonden te kijken naar een gigantisch schilderij van Lou Reed, die een sigaret aansteekt en door het licht van de aansteker in zijn hand zijn gezicht op een fraaie wijze uitlicht. Michel is een gigantische fan van Lou Reed (en een tevreden roker) en ik vond het een fascinerende afbeelding. Het schilderij was ruim 4 meter breed, en hoewel we ons op zich nog konden voorstellen dat we ooit het geld zouden kunnen hebben om zoiets moois te kunnen kopen (veel werken, veel sparen, veel krasloten) leek het ons onwaarschijnlijk dat we ooit het geld zouden hebben om een huis te kunnen kopen waarin we zo’n groot schilderij zouden kunnen ophangen. Op een gegeven moment was het schilderij weg, en iets later ook de kunstuitleen, en toen ging de behoefte voorbij – en dat was maar goed ook, want we waren in de tussentijd niet rijk geworden. Maar ik had wel voor de zekerheid alvast de naam van de schilder achterhaald: Peter Donkersloot, een zeer productieve Nederlandse schilder.
Toen mijn oma overleed heb ik een bescheiden bedrag mogen erven, en het leek me mooi om voor een deel van het bedrag iets moois te kopen (de rest heb ik keurig op een spaarrekening gezet). Omdat ik nog steeds regelmatig aan het schilderij van Lou Reed moest denken, ben ik op de website van Donkersloot gaan kijken. We hadden overigens nog steeds geen muur die groot genoeg was, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon, en dat was maar goed ook, want ineens las ik ‘Een portret of schilderij op een ander formaat is ook mogelijk’. Ik heb gelijk contact opgenomen en Donkersloot heeft speciaal voor ons een Lou Reed van 1,5 meter breed gemaakt. Zonder dat Michel het wist heb ik het besteld en in Amsterdam opgehaald. Sindsdien hangt het in de woonkamer – als ik op de bank zit, zie ik Michel met zijn sigaret en daarachter zie ik Lou Reed. Ik kan me geen mooier uitzicht voorstellen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.