Corona,  Corona-diaries,  Cosmetica,  Hardlopen,  Self-care,  Sporten

Self-care in tijden van semi-lockdown

Toen alles nog normaal was had ik een paar vaste items op mijn agenda staan voor de zondagmiddag: mijn agenda van de week die komen ging, mijn kleren voor alle dagen dat ik naar school of andere officiële activiteiten moest en self-care. Meestal kwam dat erop neer dat ik mijn nagellak verwijderde, een maskertje op mijn kop smeerde en in bad een boek ging liggen lezen, en hoewel ik eigenlijk altijd het vermoeden heb gehad dat die maskers eigenlijk vooral een blijvend effect hebben op de portemonnee van degenen die ze verkopen, vond ik het in elk geval een prettig ritueel. Maar nu, tijdens de semi-lockdown, lak ik mijn nagels überhaupt niet en maak ik me minimaal op, dus er valt heel weinig te herstellen met een masker. Daar staat tegenover dat ik nu heel veel tijd heb, die ik bijvoorbeeld besteed aan het graven in mijn cosmetica-kast, zodat ik het gisteren (want gisteren was zondag, en op zondag doe ik self-care, laat me lekker) een goed idee vond om mijn gezicht bloot te stellen aan een ‘2 step peeling’ van Philosophy. Ik weet niet of dat een slecht idee was omdat ik dat spul nog bij Vroom en Dreesmann gekocht heb en het dus minstens 3 jaar oud moet zijn, omdat mijn huid sowieso te gevoelig is om er een 2 staps zandstraalbehandeling overheen te knallen of omdat ik misschien ook nog iets te enthousiast heb staan scrubben met het goedje, maar een slecht idee was het, want vanochtend had ik nog felrode wangen.

Voor mijn geestelijk welzijn heb ik op het moment overigens veel meer aan mijn andere vorm van self-care: hardlopen. Ik kan er nog steeds niks van – vandaag was 5 minuten wandelen, en daarna 2x anderhalve minuut rennen en wandelen, gevolgd door drie minuten rennen en wandelen, en daarna weer 5 minuten uitlopen. Dat stelt geen bal voor, dat weet ik, maar ik vind het heerlijk. Ik ben buiten. Ik ben aan het bewegen. Ik ben alleen. Ik heb mijn idiote hardloopplaylist, die volledig bestaat uit liedjes waar ik vrolijk van word; sommige nummers zorgen er op zich voor dat ik op tempo blijf, maar ‘Jeanny’ van Falco en ‘Something’s Jumping In Your Shirt’ van Malcolm McLaren dragen niet bij aan de snelheid. Wel aan mijn goede humeur, en daar gaat het uiteindelijk om. Ik heb de indruk dat het de komende dagen slecht weer gaat worden, maar dat maakt me geen zak uit. Ik vind het helemaal niet erg om nat te regenen, zeker niet nu bewust buiten zijn een reële semi-lockdownactiviteit is. En het goede nieuws is: na het hardlopen zie je niet meer of die rooie kop veroorzaakt is door een healthy runner’s glow of door die crazy peeling van gisteren. Pure winst.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.