Corona

Social distancing

Je moet wel heel erg diep onder een steen leven om je op het moment niet bewust te zijn van het feit dat zo’n beetje het hele land op zijn gat ligt vanwege het corona-virus. Waar we eerst alleen nog maar geadviseerd werden om onze handen te wassen en andere mensen niet in hun gezicht te hoesten (wat me sowieso nogal een goed advies lijkt, want welke goorlap vindt het überhaupt ok om vieze handen te hebben en zijn hoestsmurrie met de wereld te delen?) begint het nu steeds meer op een total lockdown te lijken. Vooralsnog zijn de scholen niet gesloten, maar dat is een kwestie van tijd, en verder moeten we zo veel mogelijk binnen blijven, onnodige sociale contacten vermijden, niet naar vergaderingen gaan die ook door een e-mail afgehandeld kunnen worden en locaties met meer dan 100 mensen mijden. En hoewel ik van harte bereid ben om de adviezen van degenen die er verstand van hebben op te volgen, heb ik er best moeite mee dat juist de autoriteit van die mensen constant in twijfel wordt getrokken door mensen die vooral veel herrie maken op de social media, waardoor ik dan weer gestrest raak: ik heb niet zozeer last van angst met betrekking tot corona, maar wel van de angsten van andere mensen. Die blijken voor mij aanzienlijk besmettelijker dan zo’n vies virus. Dus ik merk bij mezelf dat ik er goed aan doe om niet op Twitter te kijken, sommige WhatsApp-groepen even op stil te zetten en een aantal accounts van opgefokte Instagram-vrienden te muten. Het nieuws volg ik wel via het journaal.

Het advies van social distancing (thuis blijven en onnodige contact met anderen vermijden) volg ik graag op, want ach, ik ben toch al niet zo’n knuffelaar, ik heb een enorme to read-list en ik vind het heel gezellig met Michel, de poezen en mijn wijnvoorraad, maar ik hou ook wel een beetje van frisse lucht. Bovendien zijn de sportscholen nog niet gesloten, dus ik ga zolang het kan trainen – al maak ik natuurlijk de apparaten extra schoon voor en na gebruik. Ik doe boodschappen in de supermarkt en morgen zal ik met het openbaar vervoer naar school moeten, want ik heb geen auto. Michel en ik zijn gisteren uit eten gegaan, in een restaurant waar verre van 100 mensen aanwezig waren, omdat we zeer gesteld zijn op de eigenaren van die locatie en we van harte hopen dat corona ze niet de kop gaat kosten. Daar staat tegenover dat ik een afspraak met een Leidenaar die over een onderwerp op de politieke agenda wilde praten heb afgezegd, omdat hij 70+ is en ik op een middelbare school werk. Hamsteren vind ik asociaal, dus ik ben niet nog als een gek wc-papier en andere dingen gaan inslaan, en dat is ook volledig onnodig, want er is geen enkele reden om aan te nemen dat er tekorten ontstaan (tenzij doordat mensen die alleen maar aan zichzelf denken de schappen leegkopen). Laten we hopen dat deze toestand zo kort mogelijk duurt, dat de mensen die ziek zijn snel weer beter worden en dat we allemaal goed voor onszelf en elkaar blijven zorgen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.