Corona,  Corona-diaries,  Gezeur

Kwestie van perspectief

Vandaag was een dag die potentieel een topdag was. Om te beginnen begint vandaag aan het eind van de werkdag mijn vakantie, de langverwachte bezorging van het pakket met waterbuffelvlees dat ik 2 weken geleden besteld had was gepland tussen 11 en 12, daar zouden we asperges bij gaan kopen, ik mocht een gaaf wijf interviewen (met als bijkomend voordeel dat er camera’s bij waren, dus ik had een geldige reden om me op te maken en mooie kleren aan te trekken, ik had een afspraak met Laura en Amela om over politiek te kletsen en de zon scheen nog een beetje. Ik had mezelf om dit alles te vieren een flesje bubbels in het vooruitzicht gesteld. Maar om de een of andere reden leek alles in poep te veranderen. Of eigenlijk niet alles, de waterbuffel was veranderd in een reguliere koe en toen was ik de hele middag zo zeer bezig met bellen en proberen te achterhalen wat er gebeurd was, dat ik al helemaal geen zin meer had om asperges te kopen, ik vond het koud, dus dat was stom, ik had geen tijd om een fatsoenlijke lunch voor mezelf te eten dus ik heb vieze tzatziki op crackers gelepeld en de andere leuke dingen heb eigenlijk niet meer gemerkt. En dat is natuurlijk helemaal niet zo handig, want dit soort dingen komt altijd goed. Of er komt alsnog op korte termijn een waterbuffelpakket (als ze er nog een op voorraad hebben) en ik heb ook een runderpakket, of er komt niet op korte termijn een waterbuffelpakket (ik kan moeilijk eisen dat ze zo’n beest speciaal voor mij omleggen, maar dit was niet de laatste waterbuffel op aarde, dus het komt ooit goed) en ik heb nu een runderpakket.

Maar ik heb dan even wat tijd nodig om dat perspectief weer te krijgen. Ik ben ook gewoon moe en klaar met binnen zitten, en ik wil dingen om me op te verheugen. En als er dan iets is waar ik me op verheugd heb en dat gaat dan niet door, dan voel ik me echt zwaar gedupeerd en heb ik misschien nog wel het meeste zin om een gigantische prinsessenfittie te gooien en huilend op de grond te gaan liggen omdat er NIETS LEUKS in mijn leven is. Dat is onzin: het was nog steeds best mooi weer, ik vond dat ik er best mooi uitzag in mijn jurkje, we eten vanavond kip uit de oven en broccoli, en dat vind ik heerlijk feelgood eten. Ik moest denken aan mijn mentorleerlingen, die ik vroeg wat hun pre-coronaplaynnen voor de meivakantie waren, en wat ze nu gingen doen. De leerlingen uit 4 en 5V hadden allemaal mooie reizen gepland, en baalden er nu van dat ze anderhalve week niets te doen hadden, terwijl de leerlingen uit 6V lang gedacht hebben dat ze moesten leren voor hun eindexamens, maar nu blij waren omdat ze anderhalve week niets te doen hadden. Zo zie je maar: ze zitten allemaal in dezelfde situatie, maar sommige mensen hebben het gevoel dat hen iets is afgepakt, terwijl anderen onverwacht gelukkig zijn met wat ze hebben gekregen. En met die gedachte heb ik toch maar dat flesje bubbels voor mezelf opengetrokken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.