Corona,  Corona-diaries,  School

Studiedag

Omdat we met zijn allen de mythe van ‘business as usual’ proberen op te houden, gaat alles door, maar dan in gewijzigde vorm. Ik geef min of meer gewoon les, tenminste, tenzij een of andere joker mijn livestream probeert te highjacken (alsof ik er rekening mee moet houden dat er iemand die geen Grieks heeft naar binnen wil piepen als ik in een klaslokaal mijn ding sta te doen), de fractie van D66 Leiden komt min of meer gewoon bijeen, tenminste, ik vergader vanaf mijn slaapkamer, en ik doe al mijn andere activiteiten ook min of meer gewoon op dezelfde manier, namelijk thuis, tenzij het niet wordt gecanceld (zoals in het geval van mijn cateringklus). Dus er is op zich nog wel business, en of het as usual is, ach, wat maakt het eigenlijk uit? Maar omdat de school ook gewoon doorgaat, gaan ook de randactiviteiten van school ook gewoon door, en er stond voor vandaag een studiedag in de agenda, dus we hadden een studiedag. Dit had op zich van mij niet gehoeven – we hebben de afgelopen weken zo ontzettend veel nieuwe dingen moeten leren, dat je prima had kunnen constateren dat elke dag een studiedag is, maar aan de andere kant: op school zullen we volgend jaar allerlei nieuwe dingen gaan doen, en daar zit nog best wel wat voorbereiding aan, dus dan is het op zich best handig als we met zijn allen een dag nemen om daaraan te werken. En op mijn bureau staat nog een mooie bos tulpen van de schoolleiding, dus ze kunnen bij mij nog wel een potje breken.

Die flexibiliteit ging bij mij overigens tamelijk snel voorbij, want we begonnen met een plenaire meet, waar 53 mensen in het begin door elkaar heen aan het mekkeren waren over allerlei dingen die ik even niet wilde horen. Maar toen de rector het voor hem traditionele stichtelijke woord inzette, voelde ik me eigenlijk alweer helemaal thuis op de studiedag. En toen ik mijn camera had uitgezet, kon ik doen wat ik altijd doe tijdens een studiedag: andere dingen, terwijl ik op zich wel luister. Na de rector hadden we een presentatie, en toen heb ik heel gezellig een paar uur met de sectie Klassieke Talen zitten vergaderen over leerdoelen en einddoelen en hoe we daar mooi onderwijs mee gingen maken. Ik vind het nooit erg om met de sectie te praten – al zie ik ze liever live – dus dat was geen straf. En uiteindelijk hebben we daar ook nog best wel veel werk verzet. Maar ik zal eerlijk zijn, ik zie mezelf nog geen fan worden van dat vergaderen via de webcam thuis. Ik hoop maar dat het snel op een andere manier kan. Na afloop van de vergadering bleek er overigens een mooi doosje paaseieren op de map te zitten, een cadeautje van de overkoepelende scholengroep. Een prettige dag met chocola achteraf, dat is helemaal niet verkeerd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.