44 dingen,  Corona,  Corona-diaries,  Lijstjes

Werken aan de lijst

Elk jaar maak ik op mijn verjaardag een lijst, met dingen die ik wil doen voor mijn volgende verjaardag. Ik ben nu 44, dus er staan nu 44 dingen op de lijst, en ik heb tot en met 14 juli (ik ben de 15de jarig) om er zoveel mogelijk af te vinken. Rond half januari kom ik met een update van de lijst, en dan zet ik de eindsprint in. Er zijn dingen die elk jaar lukken (zoals evenveel boeken lezen als ik levensjaren heb, want ik lees sowieso 52 boeken per jaar, dus zolang ik jonger dan 52 ben is dat geregeld), dingen die moeten kunnen lukken (zoals mijn klerenkast opruimen, dat is gewoon een kwestie van naar boven gaan, een rol vuilniszakken mee en aan de slag) en dingen die ondanks mezelf op de lijst staan (zoals éclairs maken, dat wil ik in theorie, maar het lijkt me verschrikkelijk moeilijk en bovendien, Michel eet geen zoet en ik lust maximaal 1 van die dingen, dus dan zit ik daarna met een batch waar niemand interesse in heeft). Ik heb ook al best wel wat items af kunnen strepen, zoals 4 voor mij nieuwe musea bezoeken, Barolo drinken, zwemmen in zee en een nieuwe piercing nemen, maar ik moet tot mijn schrik constateren dat er ook dingen in het gedrang gaan komen door de corona-crisis. Ik moet nog 1 van de 5 concerten die ik had gepland voor een vinkje, maar alles wat ik gepland had is gecanceld. Alle hardloopevents die ik zou kunnen doen zijn ook geschrapt, dus ondanks dat ik juist doordat we nu thuiszitten weer ben gaan rennen, moet ik nog zien dat ik nog iets in wedstrijdverband kan doen.

Maar voor sommige dingen heb ik nu juist wel tijd. Ik heb vorige week bloed gegeven, dus dat was een vinkje, ik kan prima werken aan mijn wishlist voor kleding, ik kan een playlist maken van mijn 101 favoriete liedjes en ik zou op zich best éclairs kunnen maken, maar dan heb ik nog steeds het probleem dat ik ze niet wil eten, en daar komt dan dus nu bij dat ik ze ook niet op school kan dumpen, dus dat wordt nu extra complex. Een ander item dat al jaren op de lijst staat, is zuurvlees maken. Ik ken dat gerecht uit Limburg, het is een stoofschotel van rund of paard, en dat serveer je met friet. Friet ja, patatpraat is voor boven de rivieren. Het liefst eet ik het bij Café Sjiek of bij frituur Reitz, allebei in Maastricht, maar het leek me iets dat ik ook best zelf zou kunnen maken. Op zich is het namelijk niet moeilijk, alleen tijdrovend: op dag 1 moet je vlees en uien in azijn zetten, op dag 2 stoof je het en laat je het afkoelen, en dan is het op dag 3 perfect. Wij halen onze friet bij de Smulshop, en we hadden fancy mayonaise in huis, en ik moet zeggen: het was perfect. Jammer dat het nu eigenlijk alweer te warm gaat worden, want ik zou het best nog wel een keer willen eten. Maar daar staat tegenover dat de eerste asperges nu uit Limburg komen, dus culinair komt het helemaal goed deze periode. En met het item ‘de wordcount voor een schrijfproject op 50.000 woorden krijgen’ ook, want de corona-diaries beginnen behoorlijk aan te tikken. Kom maar door met die vinkjes!

One Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.