Corona,  Corona-diaries,  Cosmetica,  Kleren,  Make-up

Uiterlijke zaken

Een van de activiteiten die ik op me heb genomen als ik niet bezig ben met van achter mijn laptop de wereld regelen, is het opruimen van mijn klerenkast. Dat is geen eenvoudige klus. Mijn kast is 2 meter breed, 66 centimeter diep en bijna 2,5 meter hoog, en hij zit rammend vol. Met mijn kleren. Alleen de mijne, want Michel heeft een eigen kast, in de slaapkamer, dus hem treft geen blaam: zijn kast is minder breed, lager en voor de helft gevuld met elektrische apparaten, bordspellen en allerlei andere dingen die niet van stof zijn. Ik ben geen minimalist, en dat zal ik ook nooit worden – ik hou van mooie dingen en van winkelen, en dan komt er weleens wat het huis binnen. En dingen wegdoen vind ik lastig, want als ik die dingen niet had willen hebben, had ik ze niet gekocht, dus dan wil ik ze niet niet hebben, dus dan houd ik ze. Maar goed, mijn kast zit dus rammend vol, en dat moet anders, zodat ik nu elke dag besteed aan killing my darlings, of in elk geval mijn darlings in een vuilniszak doen en in de bak voor mensen die het moeilijk hebben proppen. Wat me wel opvalt terwijl ik mijn kast aan het opruimen ben is dat ik echt ontzettend veel supermooie kleren heb – die ik nu niet aan kan trekken, want ik ga natuurlijk niet in vol ornaat in een livestream zitten. Dus in de kamer boven hangen prachtige outfits terwijl ik beneden in een jumpsuit (de onesie voor mensen die niet willen toegeven dat ze gewoon hun nachtpyjama hebben omgeruild voor een dagpyjama) aan het werk ben.

Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor make-up. Vanochtend heb ik een FaceTime koffiedate met Lianne gehad, en zij zag er schitterend uit, terwijl ik eruit zag als een trol die onder een brug woont. Dat kwam deels doordat we 12 jaar schelen en deels doordat ik net terug was van het hardlopen en nog moest douchen, maar ook nadat ik gedoucht was heb ik het niveau van Lianne bij lange na niet kunnen aantikken. Lianne had zich namelijk prachtig opgemaakt, alsof ze ergens heen zou gaan, en ik kan mezelf er niet toe zetten om meer te doen aan mijn gezicht dan eyeliner en mascara aanbrengen. En daar doe ik niemand een plezier mee – althans, ik zie er prima uit zo, maar met iets meer moeite is het resultaat wel een flink stuk beter. In al die livestreams zie ik ook mezelf, dus als ik al die jaren niet aan het bullshitten was toen ik zei dat ik het helemaal niet voor andere mensen deed, maar voor mezelf, dan moet ik nu dus even mijn zaken op orde krijgen en in vol ornaat achter de laptop plaatsnemen. Ik heb genoeg make-up, die ik overigens binnen handbereik heb, want mijn verfkast staat naast me op mijn bureau. Geen smoesjes dus: vanaf morgen ga ik me weer opmaken. En dan is het enige probleem dat nog openstaat het feit dat ik ongeveer 30 paar schoenen met hoge hakken heb en al weken alleen nog maar sneakers draag. Maar weer op hakken leren lopen doe ik wel als ik weer naar de horeca mag – laten we niet overdrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.