Corona,  Corona-diaries,  Gezeur,  Passion Planner,  Plannen,  School,  Werk

Reclaiming my time

Ik sta niet echt bekend om mijn flexibiliteit. Ik vind sowieso spontaniteit overschat als karaktertrek en als iemand zonder afspraak bij mij aanbelt doe ik op zich wel open, maar wel met een ‘Wat kom je doen?’-hoofd. Als je mij wilt spreken, stuur je mij een mail of een sms/appje, dan maken we een afspraak en dan ben ik in topvorm als het zover is. Maar ik ben nog op mijn allerbest als ik dingen kan plannen en me aan mijn eigen plannen kan houden. Zalig is dat. Ook in corona-tijd, of misschien wel juist in corona-tijd, als elke dag zich als een gapend gat aan me voordoet, begin ik de ochtend met het maken van mijn to-do-list van de dag, die op zich gebaseerd is op mijn to-do-list van de week, die zich dan weer in mijn Passion Planner bevindt. Per dag probeer ik me ook op een onderwerp te concentreren, zeker op maandag, dinsdag en donderdag, want dat zijn schooldagen. Op woensdag en vrijdag doe ik vaak van alles door elkaar, maar wel volgens een van te voren opgestelde planning. Vandaag stond in het teken van de Gave Wijven Podcast, want er moest nogal wat gemonteerd worden, en daarna ging ik werken aan een correctieklus, een les van een online cursus die ik volg doen, sporten en wat kleine maildingetjes. Het zag ernaar uit dat het een mooie dag zou worden, dus toen er maar liefst drie klussen ineens tussendoor kwamen, voelde ik me beroofd. Van mijn tijd.

Het begon met een verzoek van 2 uiterst lieve vrouwen die in de ouderraad van mijn school zitten om te overleggen over de diplomauitreiking, werd erger toen ik ineens de beste persoon leek om een complex document over de klassenverdeling van de sectie Klassieke Talen te bestieren en rees finaal de pan uit toen het mijn beurt was om een pamflet te checken dat ik met een superleuk Dream Team van politieke vrienden aan het maken ben. Ik ben, op een niet-schooldag, uiteindelijk van 9 tot 1 aan school bezig geweest, en daarna aan dat pamflet. Dus al mijn mooie plannen voor de dag vielen in het water – en het vervelende is, als je mij bent, dat je die dingen dan toch nog wilt doen. Besluiten dat ik hard genoeg gewerkt heb en de rest van de middag vrij nemen of dan maar een deel van mijn plan uitvoeren, ligt niet echt in mijn aard. Ik verspil als dit gebeurt ook een boel energie door boos te worden op iedereen die denkt dat ik altijd maar kan omdat we toch thuis zitten, en dat levert geen zak op. Ik heb mezelf even 20 minuten  chagrijn gegund, en ben toen maar mijn plan voor de dag gaan heroverwegen. Ik heb de cursus gedaan, ik heb gesport, de helft van mijn podcast- en correctieplan uitgevoerd en de rest doe ik morgen. Inderdaad. Op donderdag. Op zich een schooldag, maar ik heb 4 uur van mijn eigen leven die ik in de baas zijn tijd ga terughalen. Jammer dat het dan Hemelvaartsdag is, een dag waarop ik van de baas helemaal niet hoef te werken – gelukkig is een dag helemaal niks doen ook niets voor mij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.