Corona,  Corona-diaries,  Eten,  Koken,  Restaurant,  Shoppen

Thuisbezorgd: kreeft en oester menu

Nu we vanwege corona niet meer naar een restaurant kunnen, zijn er veel zaken die eten aan huis bezorgen. Ik maak daar geen gebruik van, niet omdat ik geen lokale bedrijven wil steunen, want dat wil ik wel, maar vooral omdat uit eten gaan voor mij zelden geïnspireerd wordt doordat ik eigenlijk het liefste thuis zou eten, maar geen zin heb om te koken. Ik heb namelijk bijna altijd zin om te koken. Ik heb alleen vaak geen tijd om boodschappen te doen en te koken, of tussen 2 afspraken net genoeg tijd om met Michel even snel iets te eten, zodat we nog even kunnen bijkletsen zonder ons daarbij zorgen te maken over de broccoli, of ik wil all-in balls to the wall gaan in een fancy restaurant, compleet met wijnarrangement, lekkere stoelen, eventueel* een kaasplateau en gerechten die ik zelf niet maak geserveerd op mooi servies. En hoe goed de restaurants ook zijn waar nu de thuismenu’s vandaan komen: het wordt toch niet zoals in een restaurant, dus ik wacht gewoon even. We hebben inmiddels wel al 2 keer boodschappen laten komen van de Lindenhoff, waarmee ik vervolgens zelf hertenossobuco en een mooi stuk dry-aged rundvlees heb bereid, en ik ben best bereid om even gaaf te doen over mezelf, want ik weet zeker dat het net zo lekker was als in een restaurant. En onlangs kreeg ik nog een fantastische tip van Nelleke, het kreeft en oester menu van Fish Tales.

Voor €77,50 kreeg ik een mooi pakket thuisgestuurd met daarin een reeds gekookte en doormiddengesneden Oosterschelde kreeft, maar liefst 12 oesters, een bakje met ijsbergsla, vinaigrette, zelfgemaakte mayonaise en een gekoelde fles Rivaner van Schouwen-Druivenland. En een oestermes. Aan alles was gedacht: ik hoefde niet eens onze kreeftentools op te snorren, want Fish Tales had de scharen ook al voor ons gekraakt. Bovendien zat er een uitgebreide informatiebrief in het pakket, met uitleg en linkjes naar filmpjes over hoe ik bijvoorbeeld oesters moet openen (wist ik al, maar toch best handig), het antwoord op de vragen ‘wat is dat groene spul achter de kop van de kreeft en kan ik het eten?’ (dat heet Tomalley, het is een klier, en ja, je kan het eten, bijvoorbeeld door het door de mayo te roeren) en allerlei tips voor wat we met de spullen konden doen. De oesters waren echt heerlijk, en de mayonaise was lekker zurig, de wijn paste overal perfect bij en van de kreeft hebben we natuurlijk ook genoten. Wij hebben ervoor geopteerd om de kreeft, conform instructie, heel even in de oven te doen (op 60º als ik het me goed herinner) en hem met de heerlijke mayonaise te eten, maar ik  heb wel een beetje gerouwd om het feit dat ik geen omelet met kreeft en bieslook heb gemaakt. Dat doen we dan de volgende keer – de kreeftenvissers schijnen het heel zwaar te hebben op het moment, en ik ben de beroerdste niet, dus ik ga zeker nog een keer bestellen!

 

* Wie hou ik voor de gek met mijn ‘eventueel’? SOWIESO een kaasplateau.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.