Corona,  Corona-diaries,  Cultuur,  Gezeur,  Restaurant

Tja

Toen ik gisteren de blog waarin ik een voorbeschouwing op de persconferentie gaf, wist ik nog niet dat zo goed als alle maatregelen al online stonden, dus ik had mezelf heel makkelijk kunnen spoileren en gewoon alle informatie van tevoren op kunnen zoeken. Maar ik ben een nerd, dus ik heb keurig gewacht – en vervolgens was ik overspoeld door alle informatie. Want er kwam nogal wat nieuws voorbij, vanwege het ‘spoorboekje’ dat Rutte presenteerde. Er zat een boel goed nieuws bij: aanstaande maandag gaan niet alleen de basisscholen open, maar we mogen ook weer naar de kapper en de schoonheidssalon, vanaf 1 juni kunnen we naar de bioscoop, het theater en het museum (samen met weinig mensen) en naar het terras en naar restaurants, en dat is dan een mooie beloning voor dat ik ook naar school mag – want als ik heb les gegeven, dan lust ik wel een drankje in de zon. En ik mag met een mondkapje op in het openbaar vervoer. En na 1 juli mag hetzelfde, maar dan met meer mensen, en ik zou hypothetisch mogen poepen op de camping, maar in het licht van het feit dat ik nog niet dood gevonden zou willen worden op de camping, heb ik daar niet zo veel aan, al gun ik het de rest van de mensheid natuurlijk van harte. Poepen op de camping natuurlijk, niet dood gevonden worden op de camping. Vanaf 1 september kunnen we weer naar de sauna, het casino en naar de hoeren, en is er weer betaald voetbal mogelijk. Dat is wat er allemaal wel mag. Toch overheerste bij mij het ‘Tja’-gevoel.

Er mag natuurlijk ook nog een heleboel niet. Iedereen is nu aan het feesten omdat de regels versoepeld zijn, en je mag me een doemdenker noemen, maar ik zie nog niet zo heel veel mogelijkheden. Natuurlijk heb ik meteen een reserveringsverzoek voor een lunch met Lianne bij een restaurant waar we heel graag heen willen gedaan voor 3 juni en een tafel geboekt om met Michel te gaan eten op 1 juni. Ik heb een massage gereserveerd en ik ben op zoek naar een schoonheidssalon die van die random hamsters op mijn voorhoofd nog iets wenkbrauwvormigs weet te maken. En er zijn best mooie mondkapjes, heb ik ontdekt. Maar daarmee zijn we er nog niet: een theater kan niet open voor 30 mensen, ik weet ook niet of een bioscoop rendabel kan draaien met die getallen, voor de terrassen zal van alles geregeld moeten worden. De 1,5 meter regel blijft gelden en we moeten zo veel mogelijk thuis werken (niet dat iedereen dat doet, want bij het eerste straaltje zon loopt iedereen buiten alsof er niks aan de hand is), en als het de bedoeling is dat we geen overbodig gebruik maken van het openbaar vervoer, dan wordt het toch lastig om musea te bezoeken, althans voor mensen zoals ik die geen auto hebben. Bovendien kan ik fluiten naar het verjaardagsfeest dat ik gepland had, want zoals ik het bedacht had zal het niet mogelijk zijn op 15 juli, we gaan zeker niet op vakantie mogen en ik moet nog zien dat er überhaupt een diplomauitreiking voor mijn leerlingen gerealiseerd kan worden. Dus ik gun op zich iedereen zijn vreugdedansjes, maar we zijn er nog lang niet.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.