Corona,  Corona-diaries,  Gezeur

Rotdag

Soms weet je het al als je wakker wordt: de dag die net begonnen is had net zo goed niet kunnen beginnen, want hij gaat hem niet worden. Ik kwam met tegenzin mijn bed uit en eigenlijk heb ik de hele dag tegen mijn eigen chagrijn aan zitten schurken. Er was ook niet echt een aanleiding, maar ik heb wel gebruik gemaakt van alles wat ook maar een beetje op een tegenslag leek om mezelf nog eens even lekker in mijn klotegevoel te wentelen. Toen ik me vanochtend woog was ik maar liefst 200 gram zwaarder dan gisteren, en dat betekent natuurlijk helemaal niets, want dat is een keer extra plassen of het komt door vocht of ik had lekker veel chocola gegeten (of het is gewoon keihard 2 ons extra Susannah, alsof dat nou het ergste is, en bovendien, als het er in een dag aan komt kan ik het er in een week wel afkrijgen, dus ik moet sowieso niet zeiken), maar ik baalde er stevig van – ik was al helemaal klaar om alles op te geven en vandaag niet te sporten of op mijn eten te letten en gewoon een dag met Netflix en Tony’s Chocolonely door te brengen. Maar ja, zo ben ik niet met mezelf getrouwd, dus ik heb mezelf om niet bij de pakken neer te gaan zitten en mijn dag gewoon te besteden zoals ik gepland had. Dat is namelijk het voordeel van elke dag in mijn leven als een dwangneuroot volplannen: ook als ik futloos ben, weet ik precies wat ik zou moeten doen.*

Ik ben sowieso een groot gelover in zo veel mogelijk doen als je een rotdag hebt, omdat je dan zo veel mogelijk gedaan hebt, waardoor je, als je je weer helemaal top voelt, tijd hebt om leuke dingen te doen. Ik noemde dat eerder ‘skateboarding the half pipe’, een soort negatief ‘surfing the wave’, en ik blijf erbij: vandaag heb ik een podcast gemonteerd, de shownotes voor een andere podcast geregeld, de mail gedaan, mijn financiën op orde gebracht en boodschappen gedaan. En in plaats van niet sporten en mezelf zielig vinden, heb ik juist extra lang gesport. Vond ik het leuk? Nee, ik vond iedere minuut waarop Kira Stokes enthousiaste geluiden maakte over hoe awesome en stoked mijn triceps ging worden, verschrikkelijk. Maar ik vond toch al alles kut, en dan kan je er net zo goed bij sporten. Intussen waren er hier en daar ook wel wat lichtpuntjes, want de zon scheen en het was lekker warm buiten, ik vond op Bol een paar heel goedkope e-books die ik graag wil lezen, ik heb pannenkoeken voor mijn ontbijt en pizzaatjes voor mijn lunch gegeten (gewoon prima binnen mijn dieet overigens, die 2 ons gaan er echt nog wel vanaf) en vanavond heb ik een online wijnproeverij. Dus ach, ik ga me deze dag niet herinneren als een legendarische topdag, maar ik ben er niet dood aan gegaan. En dat is in corona-tijd toch best wel iets om trots op te zijn.

* Ja, er zijn ook nadelen. De belangrijkste is dat ik niet zo makkelijk op spontane voorstellen in kan gaan, maar ik vind spontaniteit sowieso geen positief gedragskenmerk, dus voor spontane voorstellen sta ik niet open. Vraag me een week van tevoren en ik zeg ja, vraag me een uur van tevoren en je kan de vinger krijgen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.