Corona,  Corona-diaries,  Mondmaskers

Als ik dan toch een mondmasker moet dragen

Afgelopen maandag moest ik met de trein. Ik ging naar Den Haag, een afstand die ik op zich best kan fietsen (als ik naar Voorburg kan fietsen om les te geven, kan ik die laatste 3 kilometer vast ook wel aan), maar ik had een supergave afspraak, dus ik wilde er graag een beetje normaal uitzien toen ik daar aankwam. Als ik van de fiets kom roep ik niet echt het soort koele competente beeld dat ik graag zou willen uitstralen op, en bovendien kon ik me, anders dan op school, op de plaats van bestemming niet omkleden, opmaken en proberen nog wat van mijn haar te maken. Er zat dus weinig anders op dan toch maar met de trein reizen. Sinds het begin van de corona-crisis ben ik niet meer in het openbaar vervoer geweest, in eerste instantie omdat ik nergens heen hoefde en de bussen en treinen gereserveerd waren voor de echte frontsoldaten, maar nadat per 2 juni de scholen weer open gingen heb ik er de voorkeur aan gegeven om met de fiets te gaan, want ik heb weinig zin om me door iemand die alleen maar een symbolisch mondmasker draagt corona aan te laten hoesten. Het is natuurlijk totale onzin dat we onder de dreiging van een boete een mondmasker gaan dragen in het openbaar vervoer als we van tevoren met elkaar afspreken dat dat per definitie een niet-werkend masker moet zijn, omdat de echt functionele maskers volkomen terecht gereserveerd zijn voor de mensen in de zorg. Maar goed, ik moest dus met de trein – en dus moest ik een masker op mijn smoel.

Maar jullie kennen me inmiddels: als ik iets doe, dan doe ik het goed, dus direct* na de persco waarin de niet-medische mondmaskers voor het openbaar vervoer als concept werden gelanceerd, ben ik aan het shoppen gegaan, want ik ga nog liever dood dan dat ik met zo’n stom lichtblauw ‘zullen we doktertje spelen?’-masker op ga lopen. Dat is niks voor mij. Ik heb gelijk een flinke slag geslagen en een aantal mondmaskers met kunstprint besteld (op de foto ‘De tuin der lusten’ van Hiëronymus Bosch en een graffiti van Banksy, maar ik heb nog de ‘Nachtwacht’ en een stilleven van De Heem, extra leuk omdat ik van die schilderijen ook een jurk heb), ik heb mezelf op de wachtlijst gezet voor de mondmaskers van GStar, die redelijk snel kwamen en die ik op de onderste foto** draag, en ik heb maskers met Afrikaanse prints besteld via Instagram, maar die durf ik even niet te dragen, want sinds ik ze heb aangeschaft is er nogal een discussie over cultural appropriation opgekomen en ik vermoed dat ik helemaal geen aanspraak mag maken op die stofjes. Inmiddels heb ik nog 2 maskers besteld bij Spat, maar die zijn nog niet binnengekomen. Hoe dan ook: ik heb me in de trein geen seconde veiliger gevoeld door mijn maskers, maar ik zag er best ok uit. En dat is best wat waard, want zo vaak komen we niet buiten de laatste tijd…

* Nou ja, niet direct daarna, want dat was ook de persco waarin de heropening van de horeca werd aangekondigd, en die had voor mij iets meer prioriteit.
** De dames naast mij zijn Antje, die een heel goed masker met neusbeugel, afsluiting onderaan en een filter showt, en Francien, die een mondmasker heeft van een vrouwennijverheidsgroep. Op zich leuk hoe iedereen er een eigen twist aan geeft.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.