Allergie,  Corona,  Corona-diaries,  Gezeur

Een stuk minder aantrekkelijk

Een van weinige zekerheden in het leven is wat mij betreft dat ik gegarandeerd, op het moment dat ik iets doe om gaafheid te vieren, geconfronteerd word met iets totaal ongaafs. Ik heb net een blog geschreven over dat ik een fotoshoot had genomen om te vieren dat ik er zo goed uitzag, en zo’n beetje direct nadat ik op ‘publiceren’ had gedrukt, gebeurde er iets raars met mijn gezicht. Dat zul je altijd zien, als ik 2 en een halve maand binnenzit is er niks aan de hand, maar zodra ik weer naar buiten mag, zwellen mijn ogen op en krijg ik rode schurftige plekken in mijn gezicht. Het kan natuurlijk zijn dat dit een soort kosmische balans is, om me te straffen omdat ik mezelf zo mooi vond na de fotoshoot, maar los van het feit dat ik niet in kosmische balansen geloof, had ik nog bijna geen foto’s gedeeld, dus het was nog lang geen tijd om me te straffen. In elk geval waren mijn ogen vrijdag een beetje dik en jeukten mijn oogleden, op zaterdag was het erger, en op zondag zag ik eruit als een leproze Quasimodo, want toen was het behalve dik en rood ook schurftig. Bovendien had ik geen idee wat het veroorzaakt had: het leek me een allergische reactie, maar voor wat? Misschien was het hooikoorts, misschien zelfs de haartjes van de eikenprocessierups. Ik heb de symptomen gegoogeld en ik heb zelfs even gedacht dat ik corona had (sommige patiënten hebben ontstoken ogen), maar daarvoor moest er pus uit mijn ogen komen, en dat was gelukkig niet het geval – het was een huidprobleem, geen oogprobleem. Gelukkig.

Omdat ik als het om mijn uiterlijk gaat meer geïnteresseerd ben in de oplossing van het probleem dan in de oorzaak van het probleem (ik vind het prima om dingen in de toekomst te kunnen vermijden, en ik besef dat dat op basis van kennis gaat, maar op het moment dat ik gestresst ben omdat ik er niet uitzie, wil ik daar wat aan doen – leren kan altijd nog), toog ik op zondagmiddag naar het Kruidvat en vroeg ik advies aan de jongedame met de ‘vraag het mij’-button. Zij probeerde me in eerste instantie homeopatische dingen te geven, maar die hoef ik sowieso niet, want dan kan ik net zo goed in God of kosmische balans gaan geloven, en bovendien, de natuur had zich kennelijk tegen me gekeerd, dus die wil ik niet in het herstelproces betrekken. Uiteindelijk heb ik crème gekocht voor eczeem en psoriasis, wat misschien een beetje extreem was, maar ja, ik was desperate, en op zo’n moment neig ik dus altijd naar meteen een atoombom op een klein probleem gooien. En het werkte wel, want die zalf brandt als de hel en na een dag gebruik was de zwelling een beetje gaan liggen. Omdat mijn oogleden en sommige delen van mijn gezicht nog steeds rood en schurftig waren, heb ik vervolgens bij Lush wat lieve producten gekocht. En nu valt het allemaal weer mee. Fijn dat de kosmische balans zich vanzelf weer herstelt!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.