Boek,  Corona,  Corona-diaries,  Schrijven,  Werk,  Werken

Bureauzaken

In het dankbaarheidslijstje van juni schreef ik er al over: ik heb een bescheiden investering gedaan om mijn bureauleven voor mezelf een beetje aantrekkelijker te maken. Van de eenmalige uitkering die de onderwijsbonden voor mij hebben uitonderhandeld met het Ministerie van Onderwijs heb ik mezelf getrakteerd op een standaard voor mijn laptop, zodat mijn scherm zich op ooghoogte bevindt en ik niet als een soort Quasimodo de hele dag voorovergebogen hoef te schrijven, een standaard voor mijn iPad, zodat ik tijdens vergaderingen en lessen de stukken of het lesmateriaal bij de hand heb terwijl ik nog steeds met mijn smoel in de vergadering aanwezig kan zijn en toetsenbord en een muis, beide zonder snoertjes in verbinding met mijn laptop. Die laptop zelf, een MacBook Pro heb ik in december al gekocht, ter vervanging van mijn ouwe trouwe MacBook Pro, want ik ben een Apple-hoer en zal nooit een ander merk ambiëren. Kortom, in ruim zes maanden heb ik een flinke professionaliseringsslag gemaakt, qua IT, en ik had het veel eerder moeten doen. Een maand of drie eerder, om precies te zijn, want net nu de lockdown zijn einde nadert en ik weer naar school ga en ook offline vergaderingen heb, ga ik mezelf zitten faciliteren om optimaal online te vergaderen. Op zich fijn om te weten dat ik goed ben voorbereid op de tweede golf, maar ik ben optimistisch, dus ik hoop dat die tweede golf zich helemaal niet zal aandienen.

Er zijn namelijk genoeg andere redenen om te investeren in deze opstelling. Ik ben vol goede moed begonnen aan het schrijven van mijn boek, ik heb deze blog, het lijkt erop dat ik ook iets met mijn WSET3-wijnkennis en mijn cum laude voor de culischrijfcursus kan gaan doen, en ik ga voorlopig geen nieuw huis met een studeerkamer betrekken, dus de gedachte dat ik op korte termijn een werkkamer thuis met een bureau met een vaste computer zal hebben en mijn laptopje kan bewaren voor de momenten dat ik als de hipster die ik in het diepst van mijn gedachten ben in een koffiezaakje ga zitten werken is irreëel. Een veel reëlere gedachte is dat Michel en ik nog even gezellig met het bord op schoot in de woonkamer eten, en dat ik de eettafel als bureau blijf gebruiken. Overdag kan ik hier prima lesgeven, want Michel heeft boven een studeerkamer (ja, hij wel, dat is zo gelopen, en ik zou daar best ook kunnen zitten, maar hij rookt en we draaien andere muziek tijdens het werken en ik vind een werkkamer op zich behoren tot de personal space), en voor vergaderingen die ‘s avonds zijn, zoals raadsvergaderingen, ga ik dan wel in de slaapkamer zitten. Dan heb ik natuurlijk geen zak aan mijn kekke bureauopstelling, maar dan heb ik weer katten om mee te spelen tijdens de vergadering, en dat is ook wat waard. Maar het fijnste vind ik het vooralsnog in het nieuwe Command Central, met al mijn schermpjes en mijn agenda, Post-its, opschrijfboekjes, vulpennen, markers, highlighters en mijn koptelefoon. Misschien heb ik wel helemaal geen werkkamer nodig – vooralsnog voel ik me hier uitstekend en het werken gaat heel prima.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.