Corona,  Corona-diaries,  Onderwijs,  School

Het nieuwe elke dag anders

Gisteren mocht ik voor het eerst in twee en een halve maand weer naar school. Dat was toch wel heel anders dan ik gewend was  – ik mag dan wel 22 jaar leservaring hebben, maar ik heb nog nooit eerst een instructiefilmpje van de rector moeten kijken over hoe het schoolgebouw werkt voordat ik het pand kon betreden. Maar dat moest voor gisteren wel: mijn school heeft meerdere ingangen en om te voorkomen dat iedereen zichzelf door dezelfde deur heen ging proppen was er een heel systeem uitgedokterd (door mensen die wel ruimtelijk inzicht hebben, want als ik het had moeten doen was het op een totale chaos uitgelopen). Bij de ingangen staan handige zuilen met ontsmettingsmiddel, zodat je met je elleboog desinfectiegel op je handen kan pompen, en er zijn looprichtingen op de trap en in de gangen. In alle lokalen en op mijn kantoor stonden forse potten van hetzelfde goedje. De toiletten zijn voor een deel afgesloten, en ook daar is een uitgebreid hygiëneprotocol. De kantine is dicht, de apparaten met snoep en frisdrank staan uit, de lokalen zijn anders ingedeeld, met stickers op de tafels om aan te geven waar de kinderen mogen zitten, en er zijn maximaal 2 leerjaren per dag in het gebouw. Kortom, waar de slogan over het onderwijs vroeger ‘elke dag anders was’, en dat op zich om de details ging, was gisteren wel een totaal andere dag dan ik gewend was, en ik vermoed dat die andersheid nog wel even voort zal duren.

Toen ik de school binnenkwam en mijn handen had ontsmet, werd ik enthousiast door de dames van de administratie begroet, omdat ze een cadeau voor me hadden: de COVID-kit van scholengroep Spinoza (de bestuurskoepel waar het Novum onder valt). Altijd mooi, om geschenken te krijgen als je ergens binnenkomt, maar dit was ook een zeer attent pakket. Behalve een brief met motiverende teksten van de voorzitter van het college van bestuur kreeg ik een grote fles handgel, een kleine fles handgel, een tube handcrème, een doosje thee, twee pakjes zakdoekjes, een tool waarmee ik mijn smartphone kan bedienen zonder hem met mijn handen aan te raken en maar liefst twee pakjes multivitaminetabletten. Daar kan ik wel even mee vooruit. Mijn kantoor heb ik even kritisch bekeken en geconstateerd dat ik daar bijna geen anderhalvemeterrelatie met wie dan ook kan opbouwen, want ik had toen alles nog onschuldig en vrij was het meubilair zo ingedeeld dat we lekker dicht langs elkaar heen moesten bewegen, dus ik heb een halve dag besteed aan het herindelen van de ruimte. In de middag kwamen er ook daadwerkelijk leerlingen op school; nog niet voor lessen, maar wel om elkaar en ons weer even te zien. Ik mocht een gesprek leiden met 32 leerlingen uit klas 4, die hun best deden om op gepaste afstand van elkaar in de aula te zitten, maar er duidelijk nog aan moesten wennen. Dat komt wel. Kinderen zijn flexibel, dus ook op school gaan we zeker wennen aan het nieuwe normaal. En anders is er nog altijd handgel en desinfectiemiddel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.