Corona,  Corona-diaries,  School,  Verjaardag,  Vrienden

Er was er een jarig

Gisteren ben ik dan toch maar 45 geworden. Voor mij is mijn verjaardag altijd een van de hoogtepunten van het jaar, en meestal weet ik mijn verjaardag ongeveer een week te laten duren omdat ik meerdere momenten neem om in verschillende gezelschappen te vieren dat het mijn dag is. Dit jaar had ik me er eigenlijk al bij neergelegd dat deze verjaardag, vanwege corona en omdat het raads- en schooljaar nog niet is afgelopen, supersuf zou worden. Ik kon namelijk sowieso niet het feestje geven dat ik wil geven, er kon niemand op bezoek komen, ik zou door niemand behalve Michel gezoend kunnen worden ter felicitatie en ik wist dat er mij een boel ongewenste cadeautjes in mijn school- en D66-inbox te wachten zouden staan – kortom, zo wil je geen kroonjaar beleven. Maar als er iets is wat ik van deze verjaardag geleerd heb, is het dat ik, als ik mijn lat der verwachtingen maar laag genoeg leg, zomaar onverwacht een topdag kan beleven. Want ik heb vanaf het moment dat ik mijn verjaardag liet beginnen (oorspronkelijk dinsdagmiddag om 16.45, toen ik een facial voor mezelf had gereserveerd, maar dat werd ad hoc al 13.00, want Lianne en ik waren allebei vrij, zodat we konden lunchen) tot het moment dat ik officieel niet meer jarig was eigenlijk non-stop genoten. Het mag dan allemaal wel niet geworden zijn hoe ik het me ooit had voorgesteld en de vette verjaardagsviering in de bioscoop heeft nog niet mogen plaatsvinden, maar soms is plan B misschien wel een beter plan dan plan A – of in ieder geval een even leuk plan.

Om te beginnen begonnen de feestelijkheden nog eerder, want bij de rapportvergadering bleken al mijn leerlingen over naar het volgend leerjaar, en ik kreeg cadeaus van Richard en Martine: een robothond en een gintonix-pakket voor op mijn werkkamer. En na de lunch met Lianne (2 glazen champagne) en mijn overigens zalige facial sprak ik met Michel af bij Wielinga, alwaar we een drankje deden (nog 1 glas champagne dus), en toen kreeg ik van Ellen, die daar de scepter zwaait nog een prachtige vaas cadeau. We aten thuis lekker biefstuk, keken televisie en toen het 12.00 was, en ik officieel jarig was, dronken we samen een kleine fles Ruinart. Nog meer champagne dus. Toen ik wakker werd, had ik weinig plannen, behalve 45 minuten hardlopen, dus ik had alle aandacht voor een heleboel leuke appjes en mooie verjaardagspost. En er waren ongelooflijk veel pakjes: een boek van mijn vader, een kettinkje van mijn moeder, een notitieboek en een nieuwe vulpen van Lianne en van Michel een ring, een joggingbroek, een plaat en een flesje douchegel. Later op de dag werd een prachtige bos bloemen bezorgd en kwam Marc een fles bubbels brengen. Michel had zich als een soort bonuscadeau bereid verklaard een mondkapje op te doen om in de trein naar Rotterdam te gaan zitten, waardoor we van een fantastisch diner bij FG konden genieten. Vandaag op school kreeg ik ook nog allerlei geschenken van mijn leerlingen, dus uiteindelijk heb ik er nog een mooie verjaardagsdriedaagse van weten te maken. Als ik me een heel jaar zo geliefd kan voelen als op mijn verjaardag, ga ik een fijne tijd tegemoet!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.