Cursus,  Feminisme,  Sieraden,  Workshop

Mijn nieuwe ring

Ik ben een groot sieradendraagster. Als ik de deur uit ben gegaan zonder oorbellen in te doen, voel ik me altijd een beetje naakt (en dat terwijl ik 5 piercings in mijn oor heb, dus er zit plenty hardware in). Ik heb een aantal armbanden waar ik erg op gesteld ben en ook een boel kettinkjes, maar het meest houd ik van ringen. Die draag ik veel en vaak. Het valt me wel op dat mensen me vaak vragen van wie ik mijn ringen heb gekregen en waarom, en dat vind ik op zich begrijpelijk, want ringen geven is best een traditionele zaak. Maar ik ben niet getrouwd, dus in mijn niet-traditionele relatie heb ik geen aanzoek met ring of bruiloft met ring gehad. Maar ook in mijn leven markeren ringen belangrijke gebeurtenissen en relaties. Ik weet van alle ringen die ik heb wanneer ik ze heb gekregen, van wie en waarom. Ik heb trouwens ringen van Michel gekregen, de eerste toen hij promoveerde, later een ring voor mijn ringvinger omdat de promotiering naar mijn middelvinger was verhuisd en onlangs een ring voor mijn verjaardag omdat ik die gewoon heel erg mooi vond. Een andere ring die ik vaak draag heb ik van mijn moeder gekregen. Maar het merendeel van mijn sieraden, dus ook mijn ringen, koop ik voor mezelf, vaak om iets te markeren of te vieren; zo heb ik een ‘victoring’ van Eva Schreuder gekocht toen ik ooit voor de zoveelste keer mijn streefgewicht bereikte.

Vorig weekend heb ik een workshop gedaan bij Eva Schreuder en zelf een ring gemaakt. Dat was op zich een tamelijk ingewikkeld proces, maar goed, er werd ook een uur of zes voor uitgetrokken, dus we hadden alle tijd. In het atelier van Eva ging ik, samen met nog vier andere dames, aan de slag. Het begon met het maken van een zilveren ring door een rondje te vouwen waarbij het naadje perfect aansloot (dat was een behoorlijk gedoe, overigens, zeker als je zo ongeduldig bent als ik, want ik vond het na twee keer schuiven wel goed genoeg, maar dat viel tegen, want ik ben er daarna nog wel een uur mee bezig geweest), dan gingen we solderen en de ring over een soort stok naar beneden slaan tot hij perfect rond was en natuurlijk keurig paste. Daarna maakten we een kleiner ringetje, van een soort zilverdraad die eruitzag als pareltjes, en voegden we de ringen aan elkaar. Dat was het basisprogramma, maar er waren meerdere upgrades mogelijk, en ik heb ze zo goed als allemaal gedaan. Ik voegde een gouden ringetje toe aan het geheel en een echte diamant – een antiek diamantje van minder dan 1 karaat (ruim minder). En hoewel een ring op zich, door de associatie met trouwen, een redelijk traditioneel sieraad is, vind ik mijn nieuwe ring misschien wel het meest feministische sieraad dat ik ooit gedragen heb: ik heb me met geld dat ik zelf heb verdiend ingeschreven voor een workshop, waar ik een ring heb gemaakt, een ring van zilver, met goud en diamant, om te vieren dat ik een liefdevolle en gecommitteerde relatie heb. Met mezelf. Volgens mij kan het niet mooier.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.