Fiets,  Gezeur,  Vulpen,  Wielrennen

Soms zit het ook een keer mee

Ik heb de afgelopen week maar liefst twee keer geluk gehad – nou ja, op zich zou ik mijn hele leven als ‘geluk hebben’ kunnen samenvatten, want zoveel gaat er helemaal niet mis, maar het komt dus ook niet vaak voor dat er iets gigantisch mis lijkt te gaan en dan gelukkig heel erg mee blijkt te vallen. Maar deze week wel. Maandag was de dag dat het Structuurjunkie-membership live ging, en daar wilde ik natuurlijk bij zijn, want ik hou van cursussen en de cursussen van Cynthia Schultz vind ik leuk en nuttig. Kortom, ik meldde me aan en pakte een nieuw notitieboek, zodat ik mooie aantekeningen kon maken bij de lessen van het eerste thema, ‘Tijd voor jezelf’. En omdat ik er zoveel zin in had, vond ik het wel het moment om mijn favoriete vulpen te gebruiken, een Kaweco (al mijn vulpennen zijn Kaweco, althans tot ik mijn Montblanc heb gekocht, maar dat is een landmark-moment waar ik nog niet aan toe ben), en dan in het bijzonder het model Sport in Brass. Hij is dus van messing en loodzwaar, bij een bagagecontrole hebben ze ook even gedacht dat het een kogel was, en hij ligt heerlijk in de hand. Desondanks heb ik hem in al mijn enthousiasme laten vallen en natuurlijk viel hij vol op de punt. Ik kon wel huilen – mijn favoriete vulpen was stuk, en dan maakt het echt niet uit dat ik een paar reserves had. Ik had me mentaal voorbereid op een langdurig reparatieproces, dus ik bracht hem naar de kantoorboekhandel zoals een moeder een gewond kind naar de EHBO brengt, en zette me schrap voor de prognose. Dat viel alleszins mee, want mijn pen kreeg ter plekke een nieuwe punt, en het koste slechts €12,95.

Het gevoel een enorme mazzelaar te zijn was snel weg, want toen ik dinsdag was gaan fietsen en na een PR op mijn favoriete rondje te hebben gereden glorieus Leiden binnenreed, vloog er een bij of een wesp vol tegen mijn hoofd aan, en toen ik hem wegsloeg stak hij me bij wijze van afscheidscadeau nog even in mijn lip. Dat deed natuurlijk heel erg veel pijn, dus ik fietste met tranende ogen en het gevoel alsof mijn lip tot enorme proporties was opgezwollen naar huis. Daar kon ik de angel (en een stuk van de achterkant van de evil bastard die me te pakken had genomen – kennelijk was hij er slechter aan toe dan ik) uit mijn lip trekken en alle eventuele rotzooi eruit zuigen. Mijn moeder is gigantisch allergisch voor dit soort steken, maar ik dus niet – dat wist ik wel, want dan zou ik ongeveer meteen van mijn fiets zijn gevallen. Eigenlijk zag je er bijna meteen niks meer van; op zich wel jammer, want ik vind altijd van mezelf dat ik een beetje zuinige lippen heb, dus een keertje echt bee stung lips hebben leek wel een keer leuk. Dus ook daar ben ik goed weggekomen. Maar ja, dan dringt zich nu de vraag op of het twee losse incidenten zijn, of of ik nu een winning streak heb, want als dat laatste het geval is, moet ik misschien maar wat risico’s gaan nemen: een kraslot kopen, of een ambitieus plan lanceren. Aan de andere kant is het misschien wel verstandig om even rustig aan te doen en mijn zegeningen te tellen. Voor deze week staat de teller alvast op twee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.