Actie,  Corona,  Corona-diaries,  School,  Voedselbank

1 centimeter broodbeleg

Toen ik rond 1 december mijn werkkamer Kerstklaar aan het maken was, bedacht ik dat het wel een goed idee zou zijn als de hele school nog even een bijdrage zou leveren aan een mooi project voor een goed doel, en vanaf daar was het een kleine stap om te kiezen voor de ‘1 centimeter broodbeleg’-actie van Eric van Dommelen, een wijkagent voor Leiden, die zich al jaren hard maakt voor kinderen van de mensen die op de Voedselbank aangewezen zijn. Het is zijn streven dat alle kinderen elke december lekker veel zoet beleg op hun boterhammen kunnen doen, liefst dus een hele centimeter hagelslag of vlokken of schuddebuikjes of desnoods pindakaas (al lijkt mij persoonlijk een centimeter pindakaas wel hard werken), en dat verzamelt hij met hulp van heel veel mensen, verenigingen en organisaties uit Leiden. Ik heb de afgelopen jaren zowel D66 Leiden als de hele gemeenteraad opgepord om mee te doen, maar omdat we dit jaar geen fysieke bijeenkomsten aan het eind van het jaar hadden,* heb ik mijn inzet verplaatst naar school. Hoewel ik heb overwogen om meteen los te gaan en zo nodig achteraf mijn excuses aan te bieden, heb ik toch maar even toestemming gevraagd, en gekregen, waarna ik dus met steun van de directie mijn collega’s en de leerlingen een mail kon sturen, met het verzoek om onder de smaakvolle witte Kerstboom op mijn kamer zoet broodbeleg, kleurpotloden en/of -boeken, of cadeaubonnen voor de Hema of H&M te komen neerleggen.

En dat hebben ze gedaan. In het begin kwam er veel binnen, toen trok het aan en kwam er nog meer binnen, en aan het eind van de actie kreeg ik de deur van mijn kamer bijna niet meer open. Op een gegeven moment kwamen leerlingen die iets hadden uitgespookt hun bekentenissen bij voorbaat verzachten door een pak hagelslag in te leveren voordat ze begonnen te praten. Een jongen gaf mij een briefje van €50, dat ik heb omgezet in 5 cadeaubonnen van H&M, want ik begreep van Eric dat de kinderen die zelden hagelslag krijgen eigenlijk bijna nooit nieuwe kleren hebben. Als je op een school in Voorburg werkt, ontstaan vanzelf het stellige vermoeden dat je leerlingen ontzettend veel hebben, en het mooie aan deze actie was dat we allemaal lieten zien hoe ontzettend veel onze leerlingen bereid zijn om te geven. Toen de school al officieel dicht was voor leerlingen vanwege de nieuwe lockdown, heeft Eric me in het politiebusje thuis opgehaald (altijd goed voor mijn reputatie in de buurt), zijn we naar het Novum gereden om alles in te laden, en hebben we de spullen meteen bij de Voedselbank Leiden gedropt. Daar hebben we, tijdens het uitladen, meteen al een paar flinke potten Nutella aan paar jongetjes gegeven, die waarschijnlijk die middag al een centimeter van dat spul op hun boterham hebben gesmeerd. Althans, dat hoop ik. Het is ze in elk geval meer dan van harte gegund.

Sommige leerlingen hadden spullen ingeleverd die wel heel waardevol waren voor mensen die bij de Voedselbank komen, maar niet in deze actie passen. Die heb ik samen met een collega naar de Voedselbank Leidschendam-Voorburg gebracht. Inmiddels heb ik in een aparte rit ongeveer de helft van de inhoud van mijn Kerstpakket en 10 zakken soep naar Voedselbank Leiden gebracht. De grote ontslaggolf door corona moet nog komen, dus laten we er met zijn allen voor zorgen dat de voorraden bij de Voedselbank op peil blijven. De meesten van ons hebben het echt meer dan goed. Share the love, people.

*De fanatieke lezer van deze blog weet dat de raad wel een fysieke bijeenkomst heeft gehad, maar dat wist ik te laat om de gemeenteraad nog in deze actie te betrekken. Het College van B&W en de ambtenaren hebben wel bijgedragen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.