Corona,  Corona-diaries,  Kerst

De dag voor Kerst

Nadat ik gisteren mijn zelfmedelijden even de vrije loop had gelaten, was het vandaag tijd om mezelf een klein beetje te vermannen en weer aan de slag te gaan. Er is tenslotte nog nooit een Kerst gezelliger geworden omdat er een diva in de hoek zat te siepen, zeker niet als die diva een van de twee mensen die in een huis zitten, dus, om met Godfried Bomans te spreken: ‘Als de sfeer er niet is en hij wil ook niet komen, gaan we toch door.’ En ach, er zijn heus wel dingen om blij over te zijn, al hebben die vooralsnog vooral te maken met mijn eigen verwende situatie vergelijken met de supertreurige situatie van anderen. Ik spreek vaak mijn blijdschap uit dat ik niet met een buis in mijn strot op mijn buik op een IC lig, maar de nieuwe groep in de categorie ‘mensen die het zwaarder hebben dan ik’ is die van de vrachtwagenchauffeurs in Dover: gisteren hoorde ik op het journaal twee van die mannen zeggen dat ze nog geluk hadden dat ze niet in de file stonden, maar op een parkeerplaats met een winkeltje en een toilet. Die gasten vonden dus dat ze geluk hadden. Nou, dan sta ik er lekker op met mijn ruime salaris, warm huis, eigen toilet, koelkast vol eten en een Kerstboom. Kortom, vandaag ben ik er weer vol tegenaan gegaan, want er moet natuurlijk even een mooie Kerst uit de grond gestampt worden.

Zo hebben Michel en ik eerst even het huis aan kant gebracht, zodat we de tafel in de woonkamer kunnen gebruiken voor de schunnig grote borrelplank die in mijn Kerstpakket zat, alwaar ik alles wat ik bij de lokale delicatessenleveranciers heb gekocht makkelijk op kwijt zal blijken te kunnen. De vaatwasser heeft gedraaid, dus alles is lekker schoon, er kwam vandaag een bezorging van de Lindenhoff, met eten dat niet voor de Kerstdagen bedoeld is, maar voor de dagen daarna, en kwam Antje langs om 2 doorgezaagde mergpijpen te brengen, want dat is lekker. Er kwam nog wat post, inclusief de ring die ik voor mezelf gekocht heb om me ergens aan te herinneren (waarover binnenkort meer) en wat leuke kerstkaarten van lieve vrienden, en Michel en ik gingen naar de stad om nog even definitief te regelen dat we echt genoeg eten en drinken in huis hadden. En omdat het de hele dag koud, nat en vies weer was, hebben we ook nog even een bekertje Glühwein gehaald bij Jeanpagne en opgedronken op de Koornbrug. Uiteindelijk geldt in dit soort omstandigheden, als je een beetje in de put zit, dat Bomans eigenlijk gewoon gelijk heeft. Als je alles doet wat je zou doen als je wel zin in die Kutkerst had, kom je er op een gegeven moment achter dat it’s beginning to look a lot like Christmas. Laten we die dan maar met zijn allen gaan vieren!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.