Afvallen,  Corona,  Corona-diaries,  Voedselbank

40 pakjes boter

In een van de kortstondige lockdownpauzes die we in 2020 hadden, heb ik bij de sportschool een lichaamsmeting laten doen. Ik heb eigenlijk geen idee hoe de verhouding is tussen lockdown en lockdownpauzes, maar het voelt alsof we vorig jaar ongeveer 26 maanden lockdown hadden en 2 maanden niet, maar dat kan natuurlijk niet kloppen. Het zal er wel mee te maken hebben dat de periode waarin we nu zitten nogal uitzichtloos lijkt, en dat ik dagelijks verdrietig ben omdat ik bang ben dat ik nooit meer naar de bioscoop, een museum of de Bijenkorf kan, en dat ik daarom denk dat ik ook met terugwerkende kracht in een eeuwigdurende situatie ben beland. Ik ging overigens, ook in de niet-lockdownweken niet zo heel vaak naar de sportschool; ondanks alle mediaoptredens van Arie Boomsma was ik er nog niet van overtuigd dat een gemiddeld bezoekje aan de gym geen superspreadevent was, en omdat ik mezelf in die periode toch al dagelijks in het OV en op school potentieel aan allerlei rotzooi blootstelde, vond ik het wel even prima. Ik ging  dus alleen maar om op het lichaamsmeetapparaat te gaan staan, een soort weegschaal met dingen die je in je handen moet houden, waardoor (ik geloof met een klein beetje elektriciteit) kan worden gemeten wat je lichaamssamenstelling is. Dat wordt dan weer in de computer ingelezen, en zo kan je zien of je voortgang hebt geboekt en waar die voortgang dan concreet uit bestaan heeft.

Ik vind dat soort dingen dus superleuk, want ik hou van data. Ik weeg mezelf elke dag, ik meet elke zondag mijn borst-, taille- en heupomtrek, ik heb een excelbestand waarin ik mijn financiën bijhoud, en ik leg het liefst zo veel mogelijk lijstjes aan. Er gaat iets heel geruststellends van data uit, dus daar geniet ik van. In 2020 ben ik, volgens de data, 12 kilo afgevallen, waarvan op de kop af 10 kilo vet (die andere 2 kilo is vermoedelijk levenslust – de bioscoop, het museum en de Bijenkorf moet echt snel weer open). Om dat dan concreet voor me te kunnen zien, heb ik het omgerekend in pakjes boter, en 10 kilo vet is dus 40 pakjes boter. Toen ik dat aan mijn trainingsmaatje in ruste Bas vertelde, kwam hij met het voorstel om dit resultaat te combineren met mijn andere hobby, de Voedselbank, en om dus 40 pakjes roomboter te gaan doneren. Dan zou hij 8 kilo roze koeken gaan brengen, want dat is een mooie manifestatie van zijn fitnessprestatie in 2020. Dat hebben we deze week gedaan – en ook al vermoed ik dat de medewerkers van de Voedselbank ons eigenlijk een een beetje raar vonden, ze waren wel blij met de spullen. En ik was, na kortstondig weer eens die 10 kilo vet met me te hebben meegesleept, ook heel opgelucht om het daar achter te laten. Die hoef ik echt niet meer terug!

3 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.