Corona,  Corona-diaries,  Koken,  Kookboek

Culinaire avonturen

Ik kan best goed koken. Dat klinkt arrogant, en dat is het ook, maar het is ook waar: ik voel me prima thuis in de keuken, en ik vind het ook leuk om boodschappen te doen en met allerlei lekkere ingrediënten aan de slag te gaan. Meestal gaan we om de twee jaar rond Oud & Nieuw met vrienden in een huisje in Frankrijk zitten (de zogenaamde ‘sneeuwvakantie’), en deze vakantie zou op zich weer een sneeuwvakantie-vakantie geweest zijn, maar het format was wel een beetje moe, we zouden op Tweede Kerstdag heel vroeg moeten hebben vertrekken (en dat wil niemand) en bovendien is er corona, dus het mocht niet. Hoe dan ook, wat ik het leukste aan die vakanties vind is dat ik de baas van de keuken ben en dan in zo’n geweldige Franse supermarkt allerlei lekkere dingen kan kopen en daar dan een forse groep hongerige skiërs blij mee kan maken. Ik doe dat meestal zonder recepten – soms zoek ik even op hoe lang een bepaald stuk vlees in de oven moet, maar een groot deel van mijn culinaire arsenaal bevindt zich in mijn hoofd. Ik bak ook niet – dat is namelijk een heel andere tak van sport, waarbij je wel precies de hoeveelheden met elkaar in balans moet brengen, en daar ben ik gewoon te ongeduldig voor. In mijn keuken en in mijn boekenkast staan hartstikke veel kookboeken, maar die lees ik door voor inspiratie en dan ga ik vervolgens mijn eigen ding doen. Niet uit arrogantie, maar uit luiheid overigens: de gerechten die ik in mijn hoofd heb werken goed genoeg.

Maar soms doe ik een beetje extra mijn best. Daar kunnen verschillende redenen voor zijn: dat ik een ingrediënt heb gekocht dat ik nog nooit heb bereid en dat ik wel een keer zou willen proberen, dat Michel iets aanvraagt of dat ik ineens uit het niets totaal gegrepen raak door iets dat ik in een kookboek gezien heb en een keer wil proberen. Zo vroeg Michel vorige week of ik eigenlijk weleens gehaktballen had gemaakt, en dat had ik eerlijk gezegd nog nooit gedaan, deels doordat de Hollandse keuken me niet zo heel veel kan boeien en deels doordat ik bang ben dat die dingen uit elkaar vallen en ik dan gewoon een pan vol gehakt heb. Een kwartiertje recepten op internet vergelijken bracht me tot de gehaktballen van Jonnie Boer, die niet in de Librije op de kaart staan maar wel een vast onderdeel zijn van het personeelseten. Ik moet zeggen: het was in een keer goed. En omdat ik zo tevreden was over het koken met recepten ben ik de volgende dag aan de slag gegaan met de konijnenbouten die ik op verzoek van Michel had besteld en bereidde ik ‘rabbit à la moutarde’, keurig volgens de instructies van Gizzi Erskine (mijn stijl- en kookicoon, zelfs nog meer dan Nigella Lawson), te vinden in haar nieuwe boek ‘Restore‘. Ook dit was gewoon heel goed gelukt, dus misschien ga ik deze lockdown gebruiken om wat vaker uit mijn culinaire comfort zone te gaan. Volgens mij zijn daarbij alleen maar winnaars!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.