Comfort zone,  Corona,  Corona-diaries

De comfort zone uit

Er zijn heel veel motivational quotes over waarom het belangrijk is om uit je comfort zone te treden, die er allemaal op neer komen dat je binnen de comfort zone niets nieuws gaat bereiken, en dat je er dus uit moet, omdat dat is ‘where the magic happens’. Nou gaan dit soort dingen uit van een aantal zaken waar ik best bereid ben om over te discussiëren, namelijk of het altijd nodig is om iets nieuws te bereiken (misschien kan je wel gewoon heel goed worden in dingen waar je al goed in bent, dat is ook groei) en of het überhaupt nodig is dat er magic happens. Ik heb daar namelijk eigenlijk niet altijd behoefte aan. Gek genoeg is het in mijn geval ook nog eens een keer zo dat ik met betrekking tot de dingen die veel mensen als buiten de comfort zone ervaren helemaal geen angst ken, en die misschien wel gewoon tot binnen de comfort zone zou rekenen – het beste voorbeeld hiervan is dat ik totaal geen probleem heb met spreken in het openbaar; geef mij een podium en een publiek en ik hou de boel zonder stress op een voor iedereen aangename wijze draaiende. Maar ik vind nieuwe dingen leren op zich ook heel leuk, en niet echt spannend, en er is geen product dat als eetbaar verkocht wordt dat ik niet zonder problemen in mijn smoel steek (ok, er is er eentje, namelijk wormen, want de dag dat we voor onze dierlijke eiwitten op wormen zijn aangewezen is de dag dat ik vegetariër word). Kortom, er gebeurt plenty magic.

Daar staat tegenover dat er dingen zijn die voor mij buiten de comfort zone liggen die dan voor anderen weer helemaal niet spannend zijn. Ik haat bellen. Ik vind het vervelend en moeilijk en als ik een belafspraak met iemand heb moet ik mentaal een enorme aanloop nemen. Als ik iemand app met een vraag en hij belt me om er antwoord op te geven, ben ik altijd gigantisch verontwaardigd omdat hij te ranzig is om even iets in te tikken, en ik vind dat mijn telefoon daar helemaal niet voor bedoeld is. Ik vind het ook heel eng om nieuwe mensen te leren kennen (daar hebben meer mensen last van, dat weet ik, en laat dit dan het enige voordeel van corona zijn – we leren helemaal niemand kennen op het moment) en ik kook het liefste gerechten die ik al 100 keer heb gekookt (dan is het zeker goed). Maar goed, we schijnen toch te moeten groeien, dus ik hou nu elke dag bij of ik iets uit de comfort zone heb gedaan, binnen de categorieën nieuw recept, bellen, lastig gesprek/lastige activiteit en nieuwe mensen ontmoeten. Januari kent 31 dagen en op 21 van die dagen heb ik daadwerkelijk minstens 1 van die dingen gedaan. Dat betekent dat ik me maar 10 dagen lekker in de comfort zone heb gewenteld. Ik heb leuke mensen gesproken, lekkere dingen gegeten, en een paar spannende dingen gedaan – maar om nou te zeggen dat ik vol in de magic ben gegaan: nee. Misschien komt dat nog.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.