Corona,  Corona-diaries,  No spend 2021

No Spend 2021 – januari

Nadat ik de regels voor mezelf heb opgesteld en allerlei voorbereidingen heb getroffen, is de No Spend 2021 volop van start gegaan. En ik zal eerlijk zijn, het valt me zwaar, want ik heb me weleens beter gevoeld dan de afgelopen week (de lockdown, fysieke dingetjes, algeheel chagrijn), en meestal verzacht ik dat soort pijn door cadeautjes voor mezelf te kopen. Bovendien had ik een paar lastige gesprekken op school, en mijn neiging om mezelf te belonen omdat ik heb overleefd moest ik dus ook weer stevig onderdrukken. Ik heb wat ik te vieren had gevierd door mezelf te trakteren op een mooie fles wijn, en waar ik mezelf voor te troosten had aangenamer gemaakt door een film te kijken waar ik heel hard om moest lachen. De eerste praktische uitdaging heeft zich ook al aangediend, want ik ben deze week maar liefst twee keer gevallen. Woensdag gleed ik uit over een putdeksel, waarbij ik op mijn knie terecht kwam, en hoewel ik die schaafwond niet grappig vond, betreurde ik vooral het verlies van de panty – die stash is niet onuitputtelijk, tenslotte. Maar toen ik vandaag over een richel struikelde en vol op mijn beide knieën landde, had ik meer last van mijn ego (welke volwassene gaat in een week twee keer op haar bek?) en van het feit dat er een gat zat in mijn enige lange fietsbroek dan van de nieuwe schaafwonden. Het is weliswaar een klein gat, dus ik kan er nog wel even mee, maar ik zou het jammer vinden als ik een van mijn jokers zou moeten inzetten om een nieuwe fietsbroek te kopen. Die bewaar ik liever voor een mooie jurk.

Als ik dan toch eerlijk ben, moet ik ook wel een beetje lachen om mezelf, want ik vind mezelf op het moment een master of restraint, omdat ik het ondanks alle moeilijke momenten toch volhoud met die No Spend. En dat slaat natuurlijk helemaal nergens op, want het is vandaag 16 januari, dus om nou te doen alsof ik ineens een onmaterialistische zenmeester ben geworden omdat ik even een ruime twee weken de hand op de knip heb gehouden is zwaar overdreven. Maar goed, ik vermaak me wel, want ik kies elke week op zondag 3 items van de week die ik in de week erop extra aandacht geef, en ik stel mijn outfits voor de week samen. En daar maak ik dan weer foto’s van, en die deel ik op Instagram, want een project is pas een project als het all over de socials geplamuurd wordt. Los van het feit dat ik het prettig vind om het project een beetje te delen, heeft deze procedure ook een ander effect, want ik word erdoor gedwongen om blij te zijn met de spullen die ik heb. Overigens is het enige echt zwakke moment dat ik had ook veroorzaakt door Instagram, want iemand postte over een uitverkoop waar ik zomaar een schitterende rok voor relatief weinig had kunnen kopen. Maar ik heb het niet gedaan, want ik ben tenslotte een master of restraint. Met eigenlijk best wel mooie spullen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.