Corona,  Corona-diaries,  Post,  School

Een kaartje sturen

Hoewel ik zelf heel erg van papieren post hou, ben ik best laks in het verzenden ervan – als iemand mij een kaartje stuurt, ben ik er superblij mee, maar het is nou ook alweer niet zo dat ik dan actief bezig ben met de gedachte dat dat ook voor iemand anders zou gelden. En dat terwijl mensen doorgaans een kaartje terug sturen, dus de beste manier om ervoor te zorgen dat er hier is op de mat valt, is het initiatief nemen en aan een vriend, vriendin, collega of vage kennis laten weten dat ik aan hem of haar denk. Maar ja, dat doe ik niet zo vaak. Het feit dat ik geen postzegels in huis heb is mijn favoriete excuus (al slaat dat nergens op, want je kan gewoon postzegelcodes kopen bij de app van PostNL), op de voet gevolgd door het feit dat de brievenbus die bij ons om de hoek was is weggehaald, zodat ik maar liefst 500 meter verder moet lopen als ik iets wil posten. Smoesjes. Ik ben kennelijk vooral in theorie een goede kaartjesstuurder. Dus toen het Leidse Els Borst Netwerk (de feministische afdeling van D66) een ‘kaartje om iemand een hart onder de riem te steken’-project lanceerde, meldde ik me vol enthousiasme aan. Een random lootjessysteem wees mij aan iemand toe, en iemand aan mij, ik schreef en stuurde een gezellig kaartje en twee dagen later viel er hier ook eentje op de mat. Dat was dus al met al helemaal niet zo moeilijk.

Ik heb het idee gelijk overgenomen en op school alle medewerkers uitgenodigd om mee te doen aan de ‘collegiale voorjaarsvakantiemotivatieboost’. In totaal worden er in dat kader maar liefst 89 kaartjes verzonden, waarvan tien door mij en tien naar mij, en ik heb de eerste drie al binnen. En ik heb op nog een wijze eraan bijgedragen dat mensen blij worden doordat ze iets in de brievenbus mogen aantreffen, want op instigatie van de rector hebben alle leerlingen van school deze week een envelop in de bus gekregen, met daarin een pen, een chocolaatje, een motiverende brief en een kaart met postzegel. Het is de bedoeling dat ze de pen gebruiken om de kaart te beschrijven en die te sturen naar iemand van wie zij denken dat die wel een berichtje verdient. Ik heb voor dit project mee mogen denken over de brief, de chocolade besteld en, en dat is natuurlijk het leukste, de kaart ontworpen – ik kan me niet herinneren dat er ooit iets wat ik gemaakt heb in duizendvoud is vermenigvuldigd en aan zoveel mensen gestuurd, dus daar ben ik stiekem best wel een beetje trots op en ik hoop oprecht dat mensen die die kaart krijgen er blij van worden. Als je dit leest en inspiratie krijgt: stuur vooral een brief of een kaart naar een collega of vriend(in), die vindt het zeker fijn. En als je niet weet naar wie je een kaart zou moeten, sta ik graag aan de ontvangende kant. Als ik jouw adres ook heb, stuur ik je zeker iets terug!

One Comment

  • Val Herman

    Look at IUOMA (the International Union of Mail Artists). I have been a member for 10 or so years. You get and send mail art from all over the world. Your mailbox becomes an art gallery.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.