Corona,  Corona-diaries,  Honden

Een puppy op visite

Het stond al hoog op mijn verheuglijst, maar vandaag is het dan ook daadwerkelijk gebeurd: Nugget, de nieuwe pup van Bas en Albertine, kwam op visite. Wat een feest was dat. Om te beginnen is het misschien handig om even te benadrukken dat ik helemaal niet zo van honden hou; ik ben een kattenmens en heb een hoge mate van waardering voor dieren (en mensen) die zelfstandig zijn – onze Lou hoeft niet uitgelaten te worden, dat regelt hij helemaal zelf, en ik heb hem ook verder niks hoeven leren. Maar er zijn honden waar ik wel warm voor loop. Een enorme Deense Dog kan ik zeker waarderen, want ik vind alles wat disproportioneel groot is op de een of andere manier fascinerend, en om lelijke honden moet ik altijd lachen. Ik weet dat de meeste mensen bull terriërs, met die ronde snuiten, doodeng vinden, maar ik vind ze hilarisch, en dat geldt ook voor bulldogs. Ze mogen dan in de schepping als imposant ontworpen zijn, als ik er een zie ben ik niet zozeer geïntimideerd als wel verbijsterd dat zulke wezens rondwandelen, en daar moet ik dus meestal om grinniken. Kortom: ik hou niet van honden, behalve van honden die raar zijn door hun omvang of doordat ze eigenlijk spuuglelijk zijn. En van puppy’s. Ik hou enorm van puppy’s, omdat ze zacht zijn, grote voeten hebben, als ongeleide projectielen in de rondte springen en omdat ze gewoon een beetje stupid zijn. Heerlijk.

Nugget is een kruising tussen een cocker spaniël en een poedel, en dat levert een wezen op dat de ongunstige naam ‘cockapoo’ heeft gekregen. Dat is natuurlijk helemaal geen goede naam voor wat voor beest dan ook (het klinkt als een ander woord voor papegaaienschijt), en al helemaal niet voor het kleine blonde hoopje vrolijkheid waar ik de middag mee mocht doorbrengen. In een tijd waarin je voor fysiek contact uitsluitend nog je partner hebt, en hoewel ik Michel graag aanraak, soms wil je ook wel een keer iets of iemand anders voelen, is het heel prettig om met zo’n blije eikel als Nugget op te trekken. Ik kreeg Bas er overigens als bonus bij, wat sowieso een genoegen is, en we hebben in de open lucht op een bankje geluncht, en dat was ook een prettige afwisseling van de ‘alle dagen hetzelfde’-ervaring die we allemaal al maanden hebben. Nou geldt bij mij voor puppy’s wat ook geldt voor kinderen, namelijk dat ik er intens van kan genieten als ik ermee bezig ben, maar dat ik het ontzettend fijn vind als ze aan het eind van de dag naar een ander huis gaan om daar verder te leven, dus ik heb aan het puppy-bezoek geen hondenwens overgehouden, maar gezellig was het wel. En volgens mij heeft Nugget het in zich om gewoon de rest van zijn leven een beetje stupid te blijven, dus ik denk dat ik hem (en zijn baasje) wel vaker op visite wil hebben.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.