Corona,  Corona-diaries

Tot zover februari

Nou, dat was dan februari. Een maand waarin ik de school bijna niet van binnen heb gezien, waarin ik vooral veel achter de computer heb gezeten, waarin ik minder heb gedaan dan ik had willen doen, waarin ik toch nog een paar fijne mensen heb kunnen zien en waarin ik zowaar een professioneel bereide maaltijd heb genoten. Genoeg om te evalueren dus, en op zich ook genoeg om dankbaar voor te zijn, maar ik zal er geen seconde minder om klagen. Ik ben er helemaal klaar mee – niet met februari an sich, de maand kan er ook niet zoveel aan doen, maar wel met de algehele situatie.

Cultuur van de maand: Ik heb voor De Fundatie in Zwolle gestaan, ik ben langs Museum Boerhaave en De Lakenhal gewandeld en ik heb een stadswandeling door Zwolle gemaakt. Verder heb ik 4 boeken gelezen, waarvan ik City of Girls van Elizabeth Gilbert het mooiste vond, 1 serie uitgespeeld (Agent Carter), 2 nieuwe films gekeken en een aantal Marvel-films die ik al eerder gezien heb. Nick Cave heeft een nieuw album gemaakt, Carnage, en dat is prachtig, maar niet echt heel erg vrolijk stemmend.

De hoogtepunten van de maand: Ik maakte kennis met Nugget, de puppy van Bas. Lianne en ik aten pizza en dronken wijn in de stromende regen. Ik wandelde met Michel door de sneeuw en een week later in de zon door de Leidse Hout. Ik dronk te veel witte wijn met en bij Frank. Ik heb een aantal superleuke personal trainingssessies gehad op de sportschool, daar was ik wel heel blij mee.

Leukste outfit van de maand: Ik had in mijn rokjeslade een rokje van LaDress liggen, dat ik jaren geleden te klein had gekocht en altijd heb gehouden in de hoop dat het zou passen. En nu past het, dus ik heb het aangetrokken en het is wel bevallen. Het is een felblauwe kokerrok, waar ik eigenlijk nog best wel veel combinatiemogelijkheden voor zie, dus die ga ik vaker aantrekken.

De dieptepunten van de maand: Ook in februari ging ik op mijn smoel – meteen op 1 februari, toen het glad was. Plat op mijn rug. Heeft nog wel even pijn gedaan. Ik vind het op het moment (28 februari dus) moeilijk om positief te blijven, maar ik heb ergens nog wel een beetje hoop dat dat een fase is waar ik even doorheen moet. Vanochtend was ik op Twitter, omdat ik dacht dat het misschien wel leuk was om weer te gaan Twitteren, maar toen zag ik dat de hashtag #kutkaag trending was, dus toen ben ik weer vertrokken.

De mislukkingen van deze maand: Ik wilde een kilo afgevallen, ik ben er twee aangekomen. Geen idee waarom (zo heel veel meer gegeten en minder gesport heb ik niet), maar het komt vast wel goed. Niet vanzelf, maar ik ga gewoon keihard knallen. Ik had heel veel willen schrijven aan mijn boek, en dat heb ik niet gedaan.

De prestaties van deze maand: Ik heb een kaart ontworpen voor onze leerlingen en die is in een oplage van 1000 gedrukt. Samen met Martine heb ik voor de collega’s een voorjaarsvakantiemotivatieboost-actie opgezet, waarbij in totaal 89 kaarten zijn verzonden. Ik zond en kreeg er 10, en ik was met alle 10 heel blij.

Deze maand opgemaakt en weggegeven: Elvive Rapid Reviver Total Repair 5 Intense Conditioner, een behoorlijk lange naam voor een conditioner die ik heb gekocht om staartjes shampoo mee op te maken. Ik heb nog een paar van die tubes want ik heb ook nog een boel staartjes shampoo. Verder nog de Roasting Chestnuts On An Open Fire-douchegel van Lush, die vond ik niet zo lekker – ik heb eigenlijk geen idee waar hij naar rook: een beetje onbestemd en net iets te zoet, en bovendien zaghij eruit als eigeel. De Shea Butter & Sandalwood shampoo en conditioner van Love, Beauty & Planet zouden volgens het etiket mijn haar (en misschien wel mij) ‘happy and hydrated’ houden, maar daar heb ik weinig van gemerkt. Ik heb nog een fles van die conditioner, en als die op is, ga ik denk ik niks meer van ze kopen.

Lekkerste van de maand: De pizza met tonijn en ui van Don Turi was zo lekker dat ik er de volgende dag een soort heimwee naar had. Het voorgerecht met geitenkaas en bietjes bij Pillows was ook fantastisch, net als de Thaise kabeljauw uit een boek van Nigel Slater. En de nep-Twix van Tony’s, die was ook best indrukwekkend.

One Comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.