Corona,  Corona-diaries,  Verjaardag

Best wel jarig

Mijn verjaardag is een enorm event. Althans, voor mij, ik snap dat voor de meeste andere mensen het feit dat ik het zoveelste nieuwe levensjaar aantik geen reden is om alles te laten vallen en slingers op te hangen, maar ik ben zelf een beetje in de ontwikkelingsfase blijven hangen waarin mijn verjaardag echt mijn dag is, zodat ik vind dat ik op 15 juli van begin tot einde mag bepalen wat er gebeurt. De tragiek van Michel is dat hij helemaal geen verjaardagvierder is, althans, hij viert zijn eigen verjaardag niet, maar aan de mijne valt niet te ontkomen. Dit jaar leek de feestdag der feestdagen lang een beetje een sof te worden, want in de oorspronkelijke jaaragenda van school was de plenaire rapportuitreiking van de derde klas gepland, dus ik werd in Voorburg verwacht, en de avond zou worden gevuld met een raadsvergadering in Naturalis (want alleen daar kunnen we op 1,5 meter afstand van elkaar zitten). Omdat ik toch naar school zou moeten, had ik mezelf in de excursie naar Museum Voorlinden voor klas 5 gebluft, maar uiteindelijk bleek corona toch ook wel eens iets positiefs te brengen: de rapportuitreiking werd teruggebracht tot sessies in een klaslokaal, het museumbezoek was niet te coördineren en de raadsvergadering werd uiteindelijk online. Zo was het eerste cadeau een cadeau in mijn agenda: want ik had overdag vrij en de avond kon ik lekker thuis doorbrengen. Misschien geen hysterische festiviteiten, maar ach, een dame van 46 moet dat ook helemaal niet meer doen. Ik wil tenslotte ook mijn heup niet breken.

Formeel begon mijn verjaardag natuurlijk om 0.00, en praktisch gezien ook, want ik had een klein (nou ja, 37,5 ml) flesje roze champagne in huis gehaald voor de eerste verjaardagstoast. Ik kon dan ook op een redelijke tijd naar bed, waardoor ik mijn verjaardag ‘s ochtends voor de tweede keer kon beginnen met het uitpakken van de cadeautjes en kaarten die ik in de loop van de week via de post had ontvangen en die Michel voor me had, waarna ik naar de kapper ging om even een broodnodige opfrisbeurt van mijn coupe te halen. Omdat ik voor iemand die weinig koolhydraten eet een disproportionele interesse in croissants heb, sprak ik met Michel af om op een terras te ontbijten. Verder stond de hele dag in het teken van eten en drinken, want ik kocht bij Mamie Gourmande alles waar ik trek in had (mousse de canard, rillettes de canard, een artisjok en camembert-chips), bij de Hema haalde ik een tompouce, en voor het diner hebben we pizza van Don Turi laten komen, en in de middag was er ook champagne: Martine was in Leiden en trommelde me op voor een drankje op een terras, en ik had thuis ook nog wat op voorraad. Een ideale verjaardag had ik natuurlijk gevierd met veel vrienden, of met een mooi etentje, maar goed, een van de belangrijkste corona-lessen is dat je dingen ook kunt uitstellen – het etentje heeft al plaatsgevonden, en het feestje gaat nog zeker een keer komen. Dus uiteindelijk zorg ik heus wel dat mijn verjaardag voor iedereen een event wordt!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.