Corona,  Corona-diaries,  Maastricht,  Vakantie

Een korte vakantie

Michel en ik hebben besloten dit jaar niet op vakantie te gaan. Nou ja, niet op vakantie naar het buitenland. We hadden nog een van vorige zomer doorgeschoven tripje naar Kopenhagen in de planning staan, maar los van het feit dat we er heel weinig zin in hadden om elke dag te checken of de Denen al zin hadden om twee mensen uit Nederland (waarvan ook nog een met een Britse nationaliteit, voor wie misschien wel andere restricties gelden) te ontvangen zonder ze een week in quarantaine te zetten voor een vierdaags bezoek, zagen we het gewoon niet zo zitten om op Schiphol rond te lopen en in een vliegtuig vol mensen te zitten. Daar komt nog bij dat wij eigenlijk niet echt vakantievierders zijn, tenminste, niet in die zin dat we per se de grens over moeten. Ik heb de laatste tijd veel mensen horen zeggen dat ze ‘echt even naar het buitenland’ moeten, maar dat gevoel deel ik helemaal niet; sterker nog, ik vind het een beetje een verwende gedachte. Maar ja, ik ga er verder niet over, en ik vind het fijn voor mijn vrienden dat ze lekker in de zon zitten, dus ik richt me op mijn eigen zomer. En die bestaat dus uit enkele nachtjes weg, naar leuke hotels of restaurants waar Michel of ik heel graag willen eten of slapen. Of allebei natuurlijk. We zijn al in Amsterdam en Rotterdam geweest, en de komende week overnachten we in Nuenen. Bovendien heb ik een verjaardagskidnap van Lianne gehad: een nacht in Schoonloo met een prachtig diner bij de Loohoeve. Zo komt het vakantiegeld ook wel op.

Maar een vakantie kan nog korter dan een nacht, want ik ben laatst in een dag op en neer naar Maastricht gegaan. Met de trein: voor €23 heb je een dagretour in de eerste klasse, en dat betekent dat ik, hoewel ik dus in totaal zes uur met een mondkapje op mocht zitten, heerlijk ontspannen heb kunnen reizen, want de kakkersklasse is net iets ruimer opgezet en bovendien zitten er minder mensen in (en voor mijn licht bevooroordeelde gevoel zitten er vast alleen maar keurig gevaccineerde mensen in de eerste klasse). Op de heenweg heb ik gelezen, een beetje gewerkt, een aflevering van een serie gekeken en een blog geschreven, en op de terugweg heb ik ongeveer hetzelfde gedaan, maar dan ook nog mijn week gepland. Dus dat was geen verloren tijd, en de tijd in Maastricht was heerlijk: ik heb eerst een uurtje alleen rondgelopen en mijn lievelingswinkels bezocht, toen heb ik een fantastische lunch met mijn moeder genoten, daarna gingen we samen naar het Bonnefantenmuseum, en tot slot dronk ik nog een drankje met mijn broertje en zijn zoon Louis. Tijdens mijn overstap in Utrecht heb ik een fantastische hamburger gegeten bij Five Guys, en uiteindelijk was ik 12,5 uur nadat ik vertrokken was weer gewoon thuis. Ik kan me voorstellen dat een korte vakantie als deze voor de mensen die ‘echt even naar het buitenland moeten’ niet telt, maar dat maakt mij niet uit – ik heb ervan genoten!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.