No spend 2021,  Sport,  Too Good To Go,  Weggeven

Weggeverij

Sinds ik in januari met de No Spend ben begonnen, heb ik niet alleen geen spullen meer gekocht, maar ik heb ook best veel spullen weggegeven. Om te beginnen via mijn susannahgeefthetweg-Instagram, waar ik elke week 5 items (of soms kleine kaveltjes van items) aanbied. Dat zijn dan kleren, schoenen, boeken en tassen, en soms zit er iets anders bij, zoals een chocoladefontein of een blender die ik eigenlijk niet nodig heb. Op zich gaat dat best goed, al zijn er ook spullen die niemand lijkt te willen – en dat vind ik dan weer heel jammer, wat natuurlijk nergens op slaat, want kennelijk wil ik ze zelf ook niet hebben, dus ik zou best wat empathie kunnen opbrengen voor de rest van de mensheid, die er waarschijnlijk net zo over denkt als ik. Maar goed, los van het gemopper over spullen die niemand wil hebben willen veel mensen veel spullen wel hebben, en schiet het dus aardig op met de weggeverij. Sterker nog, vaak smaakt het naar meer, want waar ik dacht dat ik van een No Spend nogal hebberig zou worden met betrekking tot de dingen die ik al bezit, valt het me op dat dat eigenlijk helemaal niet het geval is. In de No Spend-regels heb ik een uitzondering opgenomen voor mijn Parfumado-abonnement, zodat ik elke maand een klein flesje parfum krijg, en hoewel de gedachte van het systeem is dat je dat flesje in een maand op kan maken, heb ik toch een aantal reserve-flesjes liggen, en heb ik mijn parfum van juli en mijn parfum van augustus gewoon weggegeven.

Dingen weggeven geeft ook gewoon een lekker gevoel. Los van het feit dat het ruimte genereert in mijn overvolle kleren- of boekenkast, vind ik het ook fijn om mensen blij te maken, en hoewel er veel immateriële manieren zijn om mensen blij te maken, is de overdracht van spullen vaak wel makkelijk scoren. Zondag had ik tot mijn eigen vreugde de ‘Too good to go’ van de Hema in Leiden weten te bemachtigen, zodat ik me aan het eind van de dag kon melden om voor het luttele bedrag van €5 voor €15 aan voedsel op te halen. Ik zal eerlijk zijn en bekennen dat ik had gehoopt dat ik voor €15 tompoucen zou krijgen (dat zijn er 20, hoe geweldig was dat geweest), maar dat gebeurt natuurlijk alleen in mijn wildest dreams. Wat ik kreeg was een prachtig brood, een pakje rosbief, zes eieren en een taart: een heel erg lekkere carrot cake. En die bracht me dan weer in een moeilijke positie, want Michel houdt niet van zoet en ik ga in mijn eentje geen hele taart opeten. Dus nadat ik zondag een fors stuk had gegeten en maandag met taart had ontbeten, heb ik de rest van de carrot cake uit mijn leven gebannen, door hem mee te nemen naar de sportschool en hem aan de aardige mensen die mij al jaren helpen om fit en gezond te blijven. Zij waren er geloof ik best wel blij mee, en ik was er vanaf, dus het was weer een mooi voorbeeld van hoe de weggeverij niet alleen leuk is voor degene die iets krijgt.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.