Culinair,  Dieren,  Uitjes

Op visite bij de koe

Een van de bijkomende voordelen van post krijgen die je zelf via internet bestelt is dat je ook nieuwsbrieven krijgt. Ik begrijp best dat het de bedoeling is dat je door de nieuwsbrief meer spullen bij het bedrijf bestelt, maar ik vind het gewoon gezellig; post is post tenslotte. De nieuwsbrief van koopeenkoe.nl is een prettige: hij komt niet al te vaak, er staan handige dingen in (BBQ tips bijvoorbeeld, informatie over de koeienrassen en dat je ook een varken kan kopen), en de toon is ook aangenaam. In de meest recente nieuwsbrief stond dat ze het leuk vonden als de lezers een keer langs zouden komen – en dat vond deze lezer ook wel leuk. Daarom leende ik een auto en toog ik met M naar Baambrugge, waar het hoofdkwartier van Koop een koe zich bevindt. We maakten kennis met Rebecca, die de operationele dingen binnen het bedrijf regelt (en die vriendelijke nieuwsbrieven schrijft dus), en Yvo, die het concept bedacht heeft en de zakelijke aspecten regelt. Het bedrijf heet officieel Crowdbutching en bestaat nu uit Koop een koe en Koop een varken, maar binnenkort (‘Zeg maar oktober. Of november.’) komt er ook Koop een kip, dus dan ben je zo’n beetje voor je hele vleesbehoefte onder de pannen*.

koopeenkoe1

We mochten van Yvo en Rebecca alles vragen, en dat was fijn, want we wilden veel weten. Bijvoorbeeld hoe Yvo op het idee van Koop een koe was gekomen: hij had bij de supermarkt een stukje vlees gekocht, en wilde weten waar het vandaan kwam. Nou is ieder stukje vlees op zich traceerbaar, maar Yvo wilde meer openheid van zaken, waardoor hij teruggreep naar het ouderwetse principe van met een aantal mensen samen een hele koe kopen en dan het vlees verdelen, maar dan met het supermarkt-gemak, dus voorverpakt en geportioneerd. Er zijn 2 koeienpakketten: van een dubbeldoelkoe (die eerst melk geleverd heeft en daarna voor vlees bedoeld is) en van koeien die speciaal voor vlees zijn. Dat laatste pakket is iets duurder, maar er zitten ook iets meer fancy stukjes vlees in. M en ik bleken perfect in de doelgroep te passen, want het merendeel van de klandizie is boven de 35, met een interesse in goed, traceerbaar, vlees en de behoefte aan het gemakt van een pakket dat thuis afgeleverd wordt. Yvo vertelde ook nog dat hij ook pakketten verkoopt aan oudere mensen, die zich het eerdergenoemde ouderwetse samen een koe kopen-principe herinneren. Ik wilde graag weten wat er met het orgaanvlees gebeurt, want dat zit niet in het pakket, en het hele beest zou gebruikt worden, en wat blijkt: als je een pakket bestelt en je stuurt een mailtje, kan je orgaanvlees krijgen**. Reden te meer om nog een keer een koe te kopen dus.

koopeenkoe2

Rebecca leidde ons rond door de slagerij, waar het werk voor de dag al was afgelopen (jammer, ik zie graag slagers aan het werk, wat een mooi vak is dat). Koop een koe slacht niet zelf; de koeien die verkocht zijn gaan op vrijdag naar de slachter, die ze vervolgens een paar dagen rust geeft (het slachten is op maandag of dinsdag), zodat ze niet stijf van de stress door de reis geslacht worden, want los van het feit dat dat zielig is, is het ook slecht voor het vlees. Vervolgens rijpt het vlees 2 weken en dan gaat het naar de slagerij, de slagerij van de Lindenhoff in Baambrugge. De varkens staan bij een biologische varkenshouder in Winterswijk, maar de koeien wonen dichtbij Crowdbutching HQ, en Yvo bood ons een tochtje naar de stal aan – en daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen. De koeien hebben een mooie grote stal, die aan alle kanten open is en waar ze naar eigen behoefte in en uit kunnen. Hoewel het een mooie dag was, was de behoefte van veel koeien die dag kennelijk om binnen een beetje te gaan staan chillen, maar dat zag er dan ook heel ontspannen uit.

koopeenkoe3

Ik vond het heel leuk om te zien hoe open Yvo vertelde over het bedrijf en de gang van zaken en hoe hij met de koeien omgaat. Hij benadert ze echt als dieren en niet als handelswaar, en dat is prettig. Ik heb verder geen ervaring met andere boeren en koeien, laat staan met koeien die alleen maar als pre-biefstuk gezien worden, maar dit vind ik in elk geval een aangename manier. Op een gegeven moment moest Yvo weg (tja, sommige mensen moeten natuurlijk ook werken), maar wij mochten gewoon blijven, en dat hebben we gedaan, zodat ik me uitgebreid kon verbazen over hoe grof de oude stier geschapen was***, M de verschillende koeiensoorten die Yvo hem geleerd had nog even rustig de revue kon laten passeren en ik schaamteloos foto’s kon maken van koeien en kalfjes. En een boel koeienkwijl op mijn hand kon incasseren, want koeien likken, met flink speeksel. Buiten in het veld stonden nog een boel koeien vrolijk gras te eten, dus die zijn we gaan bekijken, en toen was het bezoek tot een einde gekomen. Het was leerzaam en overtuigend: ik ga geen vegetariër worden, dat zit er gewoon niet in, maar als ik dan toch vlees eet, dan liever dit vlees. Want koeien die zo goed behandeld worden smaken gewoon beter.

*Koop een lam. Dat zou mooi zijn.

**De huid gaat naar Polen om tot leer verwerkt te worden en de uiers gaan in de frikandellen. En de restjes die echt helemaal niemand wil hebben gaan in het hondenvoer. Alles gaat dus inderdaad op.

***Dat had ik ook al gedaan waar Yvo bij was, maar stilletjes.