Cateren,  Eten,  Koken

Catering voor 7

Mijn cateringbedrijf leidt een slapend bestaan. Ik heb bijna nooit nieuwe klanten, omdat ik eigenlijk geen tijd heb om nieuwe klanten te werven, laat staan om om te gaan met de eventuele klussen die een klantenwerving zou opleveren. En bovendien ben ik uitermate slecht in mezelf verkopen: ik vergeet vaak te vertellen aan mensen die potentiële klanten zouden kunnen worden dat ze mij zouden kunnen inhuren, en als ik het per ongeluk vertel en ze zijn geïnteresseerd, heb ik nooit een visitekaartje bij me (Michel wel overigens, dat is een betere koopman dan ik). Kortom, het lijkt er soms wel op dat ik geen klanten wil. Maar dat is dus helemaal niet zo, want als ik er een heb, ben ik er uitzonderlijk blij mee, zeker als het een klant is zoals H, die mij regelmatig inhuurt, en me altijd zo goed als de volledige vrije hand geeft bij het samenstellen van een menu, zodat ik leuke nieuwe gerechten kan proberen. Ze had me voor gisteren ingehuurd voor haar verjaardagsdiner, waarbij het ging om een diner voor 7 dames, onder wie haar dochter, een oud-leerling van mij, en ikzelf, want het was de bedoeling dat ik ook mee zou eten. Vooral dat laatste was een uitdaging, want ik wilde natuurlijk niet dat het diner vertraging zou oplopen doordat de chef aan tafel zat, maar met wat zorgvuldige planning bleek dat prima voor elkaar te krijgen.

Het leek me wel een mooi idee om me voor dit diner te laten inspireren door mijn favoriete Kerstkookboeken. Al jaren maak ik met veel genoegen gebruik van Nigella’s Christmas en Feast (allebei van Nigella Lawson), en dit jaar heb ik 2 nieuwe boeken gekocht: Jamie’s Christmas (van de eeuwig aanwezige Jamie Oliver) en Gizzi’s Season’s Eatings (van Gizzi Erskine, mijn stijl- en kookicoon). Hoewel het geen Kerstdiner was, heb ik dus gerechten gekozen die in de decembersfeer pasten, wat wat mij betreft neerkomt op veel rood, kalkoen, spruitjes en wild, maar dan met een twist. Het voorgerecht was bietensoep met cranberries, en daarna aten we een salade van rauwe geschaafde spruitjes met amandelen en geroosterde amandelen, hutspot van winterpeen met koolraap, kalkoen met appel, kastanjes en salie, pappardelle met ragù van eend en mijn lievelingsgerecht van 2016: gnocchi van pompoen met salieboter, gorgonzolasaus en spinazie. En natuurlijk was er een dessert. Een van de december-repen van Tony’s Chocolonely is witte chocola met frambozen en knettersuiker, en het leek me wel een mooi plan om die na te maken als dessert, en wel in de vorm van een panna cotta van witte chocola met frambozen erin en frambozensaus erop. De knettersuiker had ik in de panna cotta gedaan, met nog een beetje eroverheen toen ik het serveerde. Ik was zelf heel erg tevreden met dit diner, maar dat was aanzienlijk minder belangrijk dan het feit dat H en haar vriendinnen het een succes vonden. Want daar doe ik het voor – en ik had er zoveel plezier in, dat ik mijn best ga doen om vaker een klus binnen te slepen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.