Happiness Project Experience,  Vrienden,  Vriendschap

In mijn friendzone

Omdat het thema van april van de Happiness Project Experience ‘Friends’ was, en omdat ik gewoon luister als ik een opdracht krijg van een online programma dat wordt georganiseerd door iemand die ik verder niet ken en die ik lichtelijk irritant vind (mensen, Gretchen Rubin slist, en dat leidt af), heb ik een hele maand besteed aan het evalueren en versterken van mijn vriendschappen. De voornemens die ik volgens het programma kon maken vielen uiteen in oude vriendschappen versterken, huidige vriendschappen verdiepen en nieuwe vriendschappen aangaan. Het moeilijkste was nog voor mij om te bepalen of iemand een oude vriend of een huidige vriend was, maar uiteindelijk maakte dat geen zak uit, want het was de bedoeling dan ik met beide categorieën afsprak. Ik heb me keurig aan het programma gehouden: ik maakte een eetafspraak met Roxana (die ik al een tijdje niet gezien had), ik dronk een drankje met Juud (die in Australië woont en speciaal voor mijn HPE was overgekomen), ik ging een dagje op pad met de ene Bas en ik heb regelmatig gesport met de andere Bas, ik maakte plannen gemaakt met Martine, sprak Rocher weer eens, plande een roadtrip met Marc en Thomas, zag ‘Een klein leven’ met Jan, borrelde met Frank en ging fancy lunchen met Lianne, Vincent en Michel. Als ik heel eerlijk ben, is Michel mijn allerbeste vriend. Maar de rest mag er ook zijn; en dan heb ik ook nog afgesproken voor thee met Anna, met wie ik in de raad heb gezeten en die ik best vaker zou willen zien, en voor Pinot Noir met Francien, met wie ik nu in de raad zit en die ik gewoon een fantastische vrouw vind.

Heel leuk natuurlijk, maar ik heb de filmpjes van Gretchen over omgaan met eenzaamheid en nieuwe vrienden maken met een half oog gekeken. Ik kon mezelf gewoon niet motiveren om daar vol enthousiasme naar te luisteren en aantekeningen te maken en allerlei ambitieuze plannen over dit onderwerp op te stellen, en ik kon maar niet bedenken waarom niet. Tot ik een lijstje maakte van al mijn vrienden en wat ik voor plannen met ze gemaakt had. Toen bleek het eigenlijk heel simpel: ik ben volledig tevreden met de hoeveelheid vrienden die ik heb en met hoe vaak ik ze zie. Sommige vrienden heb ik in april niet gezien (met Nelleke, Johan en Patrick, Steph en EJ, Monic en Marco, Marjolein en Albertine* had ik geen afspraak), maar dat was niet erg: ik weet dat ze er zijn en soms is dat genoeg. En natuurlijk ben ik met iedereen niet even close en staan ze echt niet allemaal even hoog op de bellijst voor als er iets leuks of minder leuks is gebeurd, en ik sta bij ieder van hen ook niet bovenaan de bellijst, maar dat is helemaal niet erg. Sommige vrienden zou je een nier geven, sommige vrienden beenmerg, sommige vrienden bloed. Maar ze zijn allemaal vrienden van me en het is een mooi stel bij elkaar, en als het waar is dat jouw persoonlijkheid het gemiddelde is van de persoonlijkheden van je vrienden, mag ik me gezegend prijzen met mijn persoonlijkheid. Ik ben in elk geval gezegend met mijn vrienden.

* Als ik jou vergeten ben in het vriendenoverzicht op te nemen: sorry. Koffie?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.