Wijn,  Wijncursus,  WSET,  WSET3

Pedagogische tik

Vorige week had ik een proefexamen van de wijncursus. Meestal ga ik een proefexamen tegemoet als een mooie gelegenheid om eens even wat complimenten te incasseren over mijn voortgang met de studie, maar dit keer was het anders: ik wist namelijk van tevoren zelf ook wel dat ik er bij lange na niet genoeg aan had gedaan, dus ik ging niet op een zaterdag naar een troosteloos congrescentrum in Nieuwegein om daar even lekker te shinen. Ik ging juist voor een pedagogische tik, want het leek me wel een mooi moment om keihard met mijn neus op de feiten dat ik met de huidige inzet dat examen nooit zou halen gedrukt te worden. Dat klinkt misschien een beetje masochistisch, maar het ergste wat me zou kunnen overkomen was dat ik met de kennis van nu een (krappe) voldoende voor het proefexamen zou halen, want dan zou ik mezelf er helemaal niet aan kunnen zetten om de drie weken tussen het proefexamen en het echte examen alles op alles te zetten om zoveel mogelijk kennis over wijngebieden en de achtergronden van stijl en kwaliteit van al die individuele wijnen (en wijn in het algemeen) in mijn garnalenhersens te proppen. Een mooie onvoldoende daarentegen zou me uitstekend schikken, want dan verklaar ik de oorlog aan de materie en ga ik vol aan de bak om te laten zien dat ik heus wel in staat ben om me alle kennis die ik nodig heb eigen te maken.

Ik werd op mijn wenken bediend. Het proefonderdeel heb ik gehaald, met 29 van de 45 punten (dat is een pass, maar niet een met merit (wat ik had voor WSET2) of distinction (wat ik had voor de basiscursus), dus geen pass om tevreden mee te zijn), en dat kwam vooral doordat ik op mijn proefformulier een categorie vergeten was te benoemen (-2 punten) en de smerigste wijn aller tijden niet het predicaat ‘simpel’ had gegeven (-2 punten), maar gewoon random allerlei smaakkenmerken had toegeschreven, waardoor ik ook nog eens 3 punten liet liggen. Dat kan ik de volgende keer wel beter doen, denk ik. Bij de open vragen ging ik keihard, in de stijl van Epke Zonderland op de Olympische Spelen, op mijn smoel: ik had 39 van de 96 punten, dat is een fail (with distinction, schat ik zo in), dus ik kreeg de meedogenloze confrontatie met mijn eigen luiheid waar ik voor gekomen was. Het goede nieuws was dat ik de 39 punten die ik wel had vooral gehaald heb op de vragen over de onderwerpen waar ik wel al voor gestudeerd had, dus dat geeft de burger moed. Maar de burger heeft nog een lange weg te gaan, dus dat wordt 3 weken heel hard blokken op alle streken en methodes. En met de hakken over de sloot is sowieso niet mijn stijl – ik heb de intentie om als de uitslag van het examen er is oprecht tevreden te zijn met een mooi resultaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.