Corona,  Corona-diaries,  Cursus,  Voornemens

Op tijd komen

Ik vind het heel erg moeilijk om op tijd te komen. Dat is op zich best raar, want plannen is mijn grote hobby: ik geniet van mijn papieren agenda, ik maak dolgraag to-do-lijstjes, ik hou de agenda op mijn iPhone keurig bij met dezelfde kleurcodes als ik in mijn Passion Planner heb en er gebeurt heel erg weinig dat ik niet al lang van tevoren heb zien aankomen en in overweging genomen. Daar komt nog bij dat ik woedend kan worden als andere mensen dingen doen die mijn planning verstoren, zoals spontaan langskomen of zich niet aan deadlines houden, en hoewel ik ontzettend veel van mijn goeie vriend Bas hou, ik moet mij er altijd mentaal op voorbereiden dat we, als we op een bepaalde tijd en een bepaald moment hebben afgesproken, elkaar sowieso niet op de afgesproken tijd en plaats zien. Maar voor mij is op tijd komen op afspraken een enorme uitdaging. Ik ben nu bezig met de ‘Uitstelgedrag UIT’-cursus van Cynthia Schultz, en ik ben nu aangekomen bij het onderdeel over planning, en ik vermoed dat er toch iets misgaat in mijn eigen manier van plannen. Om te beginnen hou ik nooit rekening met reistijd – dus ik kan prima deadlines halen, want meestal doe ik gewoon mijn werk, maar als je ergens met mij afspreekt ga ik meestal pas weg op het moment dat de afspraak begint, waardoor ik dus standaard te laat binnen kom kakken.

Gek genoeg ben ik altijd op tijd als ik een kaartje koop voor de bioscoop of het theater, dus het is geeneens een kwestie van niet kunnen, maar kennelijk ervaar ik niet alle starttijden als ‘na aanvang geen toegang.’  En ik vind mensen met wie ik afspreek leuk genoeg om met ze af te spreken, dus het is geen onwil. Dat ik op vergaderingen vaak te laat ben is misschien wel een beetje een manifestatie van het ‘Sorry I’m late, I didn’t want to come’-principe, maar dat is dan de tweede reden voor mijn laatheid. De derde reden is dat ik eigenlijk niet weet hoe lang dingen duren. Soms denk ik dat ik binnen een timeslot van anderhalf uur kan hardlopen, uitpuffen, douchen, mijn haar föhnen, ontbijten en mezelf op kan maken, en dat is dan niet zo. En zoals ik op zich gemakkelijk reistijd in mijn planning op zou kunnen nemen, en me plechtig heb voorgenomen dat ook te gaan doen (althans zodra mijn agenda voor het nieuwe schooljaar er is), heb ik nu het plan om de komende tijd eens even te gaan opnemen hoe lang de dingen die ik doe nu ook daadwerkelijk duren, zodat ik er genoeg tijd voor kan inplannen. Want het lijkt soms best wel gaaf als ik weer eens als een diva binnen kom waaien in een kamer waar iedereen op me zit te wachten, maar het is gewoon superonprofessioneel en onvolwassen. Dus daar ga ik in het kader van de corona-groei* aan werken. Geen idee hoe lang het duurt overigens, maar we gaan het meemaken!

* Ik heb me voorgenomen om deze tijd een beetje nuttig in te zetten, en het heropenen van de scholen, horeca, musea en restaurants gaat me niet fnuiken bij het uitvoeren van dat plan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.