Corona,  Corona-diaries,  School,  Vrienden

Een dagje de wereld in

Ik denk dat ik niet de enige ben voor wie alle dagen op het moment min of meer hetzelfde zijn. Ik sta op, zet thee, als ik die op heb drink ik koffie met Michel, dan gaan we allebei achter de computer, met pauzes voor ontbijt, lunch en sport, en aan het eind van de dag drinken we samen een drankje en gaan we wandelen naar Albert Heijn. Bij thuiskomst drinken we nog een drankje, plakken we de nieuwe voetbalplaatjes in en dan ga ik koken. We kijken de hele avond actualiteitenprogramma’s en speculeren over of de mensheid eerder aan een pandemie of aan de gevolgen van de eigen stupiditeit ten onder zal gaan, en dan gaan we naar bed. Er is weinig ruimte voor variatie (ja, je kan een keer naar de Hoogvliet, maar dan heb je geen voetbalplaatjes, en je kan iets anders kijken op televisie, maar op zich is dat het wel een beetje), zodat alle dagen een algeheel beige gevoel krijgen. Prima hoor, maar flitsend is het niet. Vrijdag heb ik koffie gedronken en door de stad gewandeld met een nieuwe raadscollega, en dat voelde bijna als een uitje naar de Efteling. Maar vandaag was een totaal andere dag, want ik moest naar school, om een toets te surveilleren en een toets in te leveren. Los van deze belangrijke zaken was er een behoorlijke bijvangst, want ik heb een paar van mijn mensen gezien. Wat een feest.

Ik zag het niet echt zitten om met het OV naar Voorburg te gaan, dus ik had aan Marc gevraagd of ik zijn bolide mocht lenen, en dat mocht, zodat ik vanochtend van Thomas de sleutel in ontvangst kon nemen (Marc zelve zat in een online meeting). Bij aankomst op school heb ik een heel uur besteed aan koffie drinken en bijpraten met Martine, die ik normaal drie dagen per week zie, en nu sinds voor de Kerst niet meer had gezien. Gelukkig  hadden we geen tijd nodig om weer aan elkaar te wennen en konden we onmiddellijk vervallen in het voor ons kenmerkende gedrag van domme foto’s van elkaar maken, heel hard lachen en frivole plannen maken voor de toekomst. Als bonus had ik ook nog Richard op mijn werkkamer, en Leoniek, en sprak ik Karlijn. En na school heb ik van het feit dat ik een auto onder mijn kont had gebruik gemaakt door een Kerstcadeau dat ik nog voor Lianne had bij haar langs te brengen (ik had het ruim op tijd besteld, maar het Verenigd Koninkrijk ligt op zijn gat, dus het was pas in januari aangekomen), en heb ik bij haar een heerlijk kopje thee gedronken en een mega-koek gegeten. Al die corona-maatregelen voorkomen een boel sociale contacten, dus vandaag was voor mij een mooie manier om binnen de regels weer eens wat mensen te zien – en ik heb ook nog best wel veel werk verricht tussen de sociale contacten door. Ik ben weer helemaal opgeladen om back to beige te gaan.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.