Corona,  Corona-diaries,  Fiets,  Gezeur,  Koningsdag

Koningsdag

Ik heb dus echt helemaal niks met Koningsdag. Daar heb ik een aantal redenen voor, waarvan de belangrijkste misschien wel is dat ik van geen enkel land het koningshuis als zodanig waardeer of überhaupt nodig vind, maar het heeft ook te maken met het feit dat ik er altijd moeite mee heb als er een feestdag is waarbij het eigenlijk alleen maar gaat om zuipen. Je maakt mij niet wijs dat Nederlanders een oranje shirt aantrekken en dan in de openbare ruimte bier gaan staan hakken omdat ze zo’n fan zijn van koning Willem met zijn vrouw die overal doorheen praat en zijn dochters, die op zich gewoon normale tienermeisjes zijn maar omdat ze per ongeluk Van Oranje heten in een veel te duur jurkje sociaal wenselijke dingen moeten zeggen. Welnee. 27 april is vaak een dag waarop het lekker weer is, en zoals Sander Donkers het vanochtend in de Volkskrant omschreef, de ‘biologische feestklok’ vindt dat we wel weer eens recht hebben op iets leuks, en het is kennelijk pas iets leuks als je een oranje item aan kunt trekken en in een veel te volle binnenstad of een park waar je helemaal niet inpast een beetje kunt gaan staan hossen op Nederlandstalige kutmuziek. Dit denk ik overigens al jaren, dus voor mij was het al stom voordat iedereen dit jaar ook nog aangreep om de corona-regels aan zijn zogenaamde vaderlandslievende laars te plakken. Ik vind de Koningsspelen hartstikke leuk, daar hebben kindertjes echt plezier van, en dat een vrijmarkt best gezellig kan zijn snap ik (daarom heb ik een weggeefinsta), maar volwassen mensen die met een sixpack over straat lopen: geef mijn portie maar aan Willy.

Dus ik moest op zoek naar een andere invulling van deze dag, want de binnenstad wilde ik natuurlijk mijden als de pest. Gelukkig is er nog altijd de racefiets, mijn favoriete aanschaf van 2020, en ik had voor mezelf een mooie route uitgestippeld door de bollenvelden, want het was lekker weer, en de tulpen staan in volle bloei, en het leek me wel mooi om daar eens even rustig doorheen te fietsen – en rustig zou het worden, want iedereen was natuurlijk Koningsdag aan het vieren. Althans, dat dacht ik, maar de werkelijkheid was anders. In Nederland blijken namelijk zo veel mensen te wonen dat het mogelijk is om tegelijkertijd superspreadevents in zo’n beetje alle binnensteden te organiseren en alle fietspaden en bollenvelden vol te laten lopen met boomers op e-bikes met enorme fietstassen (geen idee wat daarin zit, maar ze zijn overal op voorbereid, inclusief het einde van de wereld), toeristen op OV-fietsen en idioten in auto’s die op zoek zijn naar een fotogeniek rijtje tulpen om hun peuter doorheen te laten rennen, want ‘dat geeft zo’n mooi plaatje’. En dat dan ook nog met een superleuk oranje-element in de outfit. Aan de andere kant: ik ben lekker buiten geweest, heb een ruime 40 kilometer gefietst, en ik ben er zowaar in geslaagd om een paar tulpenfoto’s te maken waar verder niemand op staat. Want als ik heel eerlijk ben, ben ik net zo’n eikel als al die andere mensen die op pad gegaan zijn. Volgend jaar blijf ik als de republikein die ik ben gewoon de hele dag thuis.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.