Dieet,  Eten,  Koken,  Tradities,  Vakantie,  Voornemens

Eten voor echte mannen

In het gezelschap waarmee ik naar de villa in de sneeuw was, zat eigenlijk geen slechte kok. Alle mannen die mee waren, kunnen gewoon heel goed koken, en bovendien houden ze allemaal van lekker eten. Dus met een beetje gecoördineer was het prima mogelijk geweest om een schema te maken waarbij iedereen een keer moest koken en wij allen naar tevredenheid zouden hebben gegeten, maar zo gaat dat traditioneel niet. Want de mannen (met uitzondering van M) gaan skiën, en omdat ik niet ski en wel kook, was ik in het huisje de chef. En dat vind ik een mooie invulling van de vakantie. Het is ook een ander soort koken dan thuis, laat staan voor cateringklussen, want als je 6 uur op de latten hebt gestaan, dan schijnen liflafjes niet hoog op de wishlist te staan, en al die low-carb onzin waar ik doorgaans mee scherm al helemaal niet. Nee, dat moest manneneten worden. Geen probleem, en in Frankrijk boodschappen doen is sowieso nooit een straf – in de voor groenten nogal karig bedeelde supermarkt boven op de berg was een schitterende slager waar ik drie soorten lokale worst heb gekocht, en een kapoen.

worstenDe worsten spraken voor zich, die hoefde ik alleen maar te bakken en te serveren met gestoofde courgette en aardappeltjes uit de oven, waar flink mayonaise bij werd gespoten, maar de kapoen was een uitdaging, want die had ik nog nooit bereid. Gelukkig was er wifi in het huisje, zodat ik de kooktijd van de gecastreerde haan (want dat was het, ondanks verwoede pogingen van het gezelschap het beest tot kalkoen om te dopen) kon achterhalen – voor wie het wil weten: 20 minuten per pond plus 30 minuten op 180 graden. Onze mutantenvogel had dan ook 2,5 uur nodig. Ik heb hem gevuld met in stukjes gesneden mandarijn en citroen, en serveerde hem met broccoli en gekookte aardappels. B en P hadden hun bord alweer onder de mayo geplamuurd voordat ik de mandarijnenjus op tafel had gezet, maar al met al was ook dat een mooie maaltijd. Erg trots was ik op mijn lasagne, want dat maak ik thuis nooit, omdat de lasagne van M legendarisch is, maar ik ging helemaal los en maakte een extreem volle lasagne, met in totaal 1800 gram gehakt, 6 bolletjes mozzarella, een berg geraspte kaas, en een flinke pan béchamelsaus. Hij is schoon opgegaan.

lasagne

Met oud en nieuw aten we een rollade van hert, waar ik zelf niet zo tevreden over was, want ik vond hem droog (gelukkig had ik er een saus met paddestoelen bij gemaakt, en er was natuurlijk mayonaise voor de boys), maar er was lekkere rode kool die ik de dag ervoor had gemaakt, omdat er weinig pannen in het huisje waren en M de traditionele oliebollen moest bakken, en nogmaals aardappeltjes uit de oven, nu met gepofte sjalotjes en knoflook. De een na laatste dag van de vakantie was de laatste dag van de chef, en we aten spotgoedkope faux-filets die we bij de grote supermarkt hadden gehaald, met gekookte aardappels, witlof en saus van een lokale blauwe kaas, met de poëtische naam Bleu de Neige. En voor het eerst een echt zelfgemaakt dessert (tot dan toe hadden we supermarkttoetjes gegeten): een bread and butter pudding van de pains au chocolat die we elke dag overhielden. Superduurzaam dus, en superlekker.

pain au chocolat

Op de laatste dag gaan we traditioneel uit eten, en ondanks uitgebreid onderzoek naar fancy restaurants in de omgeving hebben we uiteindelijk gekozen voor Le Slalom, het restaurant om de hoek. Niet vanwege de kaart, maar vanwege de locatie. De kaart bleek uiteindelijk heel erg prima: we aten zelfgemaakte charcuterie, kaasfondue met cêpes (ja, ik weet het, dat is gewoon eekhoorntjesbrood, maar dit klinkt cooler) waar toen de pan bijna leeg was door de chef een ei en een boel brood doorheen werd geroerd, voor het geval we nog niet voldoende calorieën binnen hadden gekregen. Dat kwam sowieso wel goed, want de profiteroles bleken enorm, en we hebben ze bijna allemaal besteld. Ik geloof dat ik deze vakantie wel 4 kilo ben aangekomen, maar het was heerlijk. De goede voornemens zijn begonnen, dus het komt allemaal wel weer goed. En zo niet, dan heb ik het volledig aan mezelf te danken.