Dieet,  Drinken,  Eten,  Juice

Juicen

Toen ik laatst een beetje kansloos op Netflix in het assortiment zat te bladeren, kwam ik de documentaire ‘Fat, sick and nearly dead’ tegen, en dat leek me wel een inspirerende titel. Veel inspirerender dan de titel werd het overigens niet, want de hele doc ging over een Australiër die een rondreis door de VS maakt en dan aan iedereen vertelt dat hij overgewicht had en heel veel groentesappen dronk en daarom goed aan het afvallen was – prima natuurlijk, maar dat is niet echt journalistiek op het scherp van de snede, en ik had het zo ook wel geloofd. En toen gebeurde wat er dan altijd gebeurt bij mij: dingen waar ik me niet of nauwelijks van bewust was beginnen ineens overal op te duiken. In dit geval dus het mirakel van de slow juicer. N heeft er een, een handmatig te bedienen exemplaar, en die had ze al voordat ik de doc zag, maar toen had ik er geen interesse in, dus hij drong niet tot mijn realiteit door (zo’n struisvogelfilter op de werkelijkheid kan ik iedereen aanraden). Maar toen ik er mentaal klaar voor was, begon ik me eens in de materie te verdiepen en allerlei sites te onderzoeken van mensen en bedrijven die zich met het slow juicen bezig houden. Kennelijk is deze manier van sappen maken beter dan met een sapcentrifuge (wat jammer is, want die heb ik), en dat wil ik best voor lief nemen, zeker als het betekent dat er resultaat zal optreden. Want resultaat heb ik nodig: mijn derrière dijt uit als het universum en ik kan ook wel wat vitamines gebruiken.

cpj sapIk begon vorige week vrijdag, de dag van de stroomstoring, toen ik was gestrand in Amsterdam en dus plenty time had om de Cold Pressed Juicery te bezoeken. Ik werd geholpen door een heel aardige jongedame, die me van alles uitlegde, en met een tas vol sappen verliet ik het pand. Die sappen bevielen me zo goed dat ik maandag nog een voorraadje heb gehaald, zodat ik voor dinsdag en woensdag ontbijt en lunch in de vorm van een fles groente- en fruitsap heb gehaald. Ik had rode en groene sapjes, en mijn voorkeur bleek uit te gaan naar het sapje waar ik bij voorbaat het minste trek in had: The Fix, met boerenkool, komkommer, romaine, selderij, gember, spinazie, peterselie en citroen. Waar ik had verwacht dat ik de hele dag in een permanente staat van hangry (hungry/angry) zou doorbrengen, voelde ik me eigenlijk wel goed – maar dan wel met een raar gevoel, want ik had tegelijkertijd geen honger en het gevoel dat ik niks gegeten had. ‘s Avonds heb ik gewoon normaal vast voedsel gegeten, want om totaal aan de sappen te gaan is nog even een brug te ver. Omdat mijn sappen op waren heb ik woensdag bij Sajoer in Rotterdam (want toen was ik daar) nog twee sappen gehaald: de Bikkel (bietjes, spinazie, appel en gember) en de Groene Monster (die erg leek op The Fix, maar dan zonder romaine en met appel, en die daardoor eigenlijk nog lekkerder was), en die waren ook erg lekker.

sajoer sapDeze juice business bevalt me dus wel. Ik voel me goed, heb geen honger (in elk geval minder dan als ik ‘gewoon’ eet), en ik krijg wel voldoende verschillende smaken binnen om me niet te vervelen. Er zitten vooralsnog ook wel wat nadelen aan. Om te beginnen kost het ontzettend veel tijd, want ik heb zelf geen juicer en ik moet dus naar een locatie waar ze op de juiste manier geperste sappen verkopen, en er is geen slow juice bar in Leiden, zodat ik mijn aanschaffen zorgvuldig moet plannen, want die krengen zijn niet onbeperkt houdbaar. Bovendien is het op deze manier behoorlijk begrotelijk: als ik geen rekening houd met reiskosten en doe alsof mijn tijd niks waard is, kost een halve liter sap bij de Cold Pressed Juicery €6,75 en 330 ml bij Sajoer €5 (even voor de duidelijkheid: ik vind de sappen zeker het geld waard, maar zelf maken is goedkoper, lijkt me), en als ik twee maaltijden wil vervangen heb ik eigenlijk wel een liter sap nodig. Liefst nog een klein beetje meer, dus dan gaat het hard. Op zich zou ik dit allemaal kunnen oplossen als ik een juicer tot mijn beschikking zou hebben, maar dat heb ik niet. N heeft er dus wel een, maar dan moet ik weer verzinnen wanneer ik het ga doen en dan moet zij ook maar net kunnen. Juicers zijn duur, en het duurt ook even voordat ik de investering eruit zou hebben, maar het lijkt me wel de moeite waard. Op het moment is er op alles 20% korting bij Oldenhof, dus het zou er zomaar eens van kunnen komen. En dan is er denk ik geen houden aan en maal ik alles wat lang genoeg stil staat tot sap. Omdat ik het waard ben – toch?