Corona,  Corona-diaries,  Fiets,  School,  Sport

Met de fiets naar school

Omdat het me een goed idee leek om de eerste twee weken dat Nederland met niet-medische mondkapjes op gebruik mocht maken van het openbaar vervoer geen rol in de coronaverspreidingscyclus te gaan innemen, maar het de regering ook een goed idee leek om het middelbaar onderwijs weer een soort van open te gooien, ben ik de afgelopen 14 dagen maar liefst 3 keer met de fiets naar school gegaan. Ik gebruik daarvoor niet mijn reguliere stadsfiets, een megahippe fiets die ik overigens wel in het kader van het fietsplan van school heb aangeschaft, maar mijn zogeheten supermooie fiets, een Trek met een stoer stuur en een heleboel versnellingen. Ik kleed me op school om, dus ik fiets in een kekke fietsoutfit, nou ja, ik draag een fietsbroek en een sportbeha (en een shirt natuurlijk, viespeuk), en sinds kort heb ik ook een fietshelm, want ik ben onhandig, andere mensen zijn gevaarlijk, en hoe goddelijk mijn lichaam ook is, ik moet het vooral hebben van mijn brein, dus laten we ongelukken zo veel mogelijk vermijden. In mijn rugzak zitten op schooldagen tegenwoordig vooral andere outfits (inclusief ondergoed, want een fietsbroek draag je op de huid, en ik vermoed dat het op school niet heel erg gewaardeerd zou worden als het daar iemand opviel dat ik commando gegaan ben) en een stevig ontbijt. Er is nog net plaats voor mijn agenda en verder moet ik dan maar gebruik maken van de spullen die ik op school heb liggen.

Dat is natuurlijk het grote voordeel van een eigen werkplek hebben, want in kamer 108 heb ik deodorant, meerdere parfums, een paar schoenen met hoge hakken en een la vol make-up. Dat is handig, want het heeft weinig zin om met een kop vol verf op de fiets te stappen – dan zie ik er al uit als een panda voordat ik in Voorschoten ben. Ik heb inmiddels door, met dank aan het timen van hoe lang iets duurt, dat ik niet de 45 minuten zuivere fietstijd moet inplannen voor woon-werkverkeer, maar 1 uur en 15 minuten. Het duurt namelijk wel even voordat ik daadwerkelijk vertrokken ben, vanwege geklooi met sloten, het vullen van de bidon en de helm opzetten, en als ik op school ben aangekomen moet ik me dus nog echt aankleden, alle sportgeuren neutraliseren en mijn professionele gezicht opzetten. En voordat ik daaraan kan beginnen moet ik natuurlijk de supermooie fiets weer op slot zetten en de voor iedereen verplichte corona-ontsmettingsprocedure doorlopen. Terug naar huis fietsen gaat sneller, want thuis ga ik gewoon in mijn fietskleren met een verlopen kop op de bank zitten uitdampen. Misschien niet zo leuk voor Michel, maar ik heb dan in totaal 30 kilometer gefietst en een dag keihard gewerkt (als ik niet alle dagen dat ik werk daadwerkelijk naar school ga, gebruik ik de tijd die ik daar heb natuurlijk extra intensief), dus ik vind het dan meestal wel mooi geweest. Handig hoor, dat combineren van sporten met noodzakelijke tripjes naar school. Ik zou bijna totaal afzien van het openbaar vervoer. Bijna.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.