Hardlopen,  Sporten

Ladies Run

Ruim voordat ik mezelf overtraind had, toen ik nog dacht dat ik onkwetsbaar was en gemakkelijk zonder enig probleem op de halve marathon af aan het stevenen was, heb ik me aangemeld voor de Leiden Ladies Run. Een 10km rennen op een warme nazomeravond, dat leek me wel wat. Ik hoorde ook goede verhalen over Ladies Runs, want die zijn altijd goed georganiseerd, je wordt niet omver gelopen door alfa-mannetjes op zoek naar een PR en alle dames steunen elkaar tijdens zo’n loop. Dat laatste verbaasde me een beetje, want het is op zich in het dagelijks leven naar mijn perceptie niet zo dat vrouwen onder elkaar een heel knusse samenleving vormen, maar ach, ik wilde het wel proberen. De opbrengsten gingen naar een heel goed doel, Stichting Roos, de start was 10 minuten fietsen van mijn huis en ik kon een roze shirt bestellen, zodat ik er niet alleen qua geslacht, maar ook qua outfit echt bij zou horen. Al met al zou het een gemakkelijke aangelegenheid worden – maar zoals dat dan gaat in mijn leven, liep het anders. Niet alleen was ik totaal niet fit, maar ik heb afgelopen vrijdag, de dag van de Run, een lunch voor 36 man gecaterd, en voor de dag erna een lunch voor 32 en een barbecue voor 40. En het regende. Ideale omstandigheden dus.

Maar ik heb hem uitgelopen. Voor de start kregen we een aantal warming-up oefeningen van een superenthousiaste jongedame, die ik op zich heel leuk vond, maar waardoor ik eigenlijk voor de start al hartstikke moe was. Iedereen zag er gezellig uit in de roze shirts, wat natuurlijk wel bijdroeg aan de algehele sfeer. Het lopen ging op zich ook wel naar wens: ik begon best snel, en  hoewel er een beetje verval was, kwam het uiteindelijk allemaal weer helemaal goed. Ik had welgeteld 1 moeilijk moment, toen een van aardige meneren in de lichtgevende vestjes langs de kant zei ‘5km rechtdoor, 10km rechtsaf’, en ik alleen maar dacht ‘WAT? Is er een 5km?’, want toen ik me aanmeldde had ik helemaal geen interesse in eventuele kortere afstanden, maar mijn brakke lijf was er inmiddels op zich wel weer klaar mee. Ik heb toch maar de afslag genomen, en uiteindelijk, aangemoedigd door allerlei inwoners van Leiden, de finish van de 10km bereikt. Ik bleek zelfs een personal best te hebben gelopen (1.04.08 volgens mijn telefoon op 10km, de Run zelf was iets langer), dus ik was eigenlijk nog best wel trots op mezelf. Het kan natuurlijk altijd sneller, en ik zal pas echt tevreden zijn als ik deze afstand in minder dan een  uur ren, maar in het licht van het feit dat ik matig getraind had en sowieso niet fit was, mag ik mezelf best een complimentje geven. Dus dat doe ik bij dezen! ladies run 2

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.