Dieet,  Drinken,  Eten,  Koken,  Lezen,  Lichaam,  Slaap,  Voornemens

De zoveelste eerste week van de rest van mijn leven

Leuk hoor, dat ik mezelf zo vaak mogelijk de kans geef om opnieuw te beginnen, maar soms vraag ik me af wie ik er nou eigenlijk precies mee help. Ik heb allemaal mooie nieuwe positief geformuleerde voornemens voor 2020 geschreven, en ongetwijfeld ga ik er ook een groot deel van uitvoeren (misschien zelfs wel allemaal, wie zal het zeggen?), en ik ga ook absoluut heel veel plezier hebben bij de verschillende pogingen om mezelf een awesome jaar te bezorgen, maar dat zegt niet dat ik niet ergens in mij een stemmetje heb dat zegt: ‘En als je het nou gewoon een keertje niet zou doen, Susannah? Als je voor de verandering erop zou inzetten dat dit jaar een beetje een medium jaar wordt? Een jaar waarin je gewoon een beetje op de winkel past, accepteert dat je figuur je figuur is, de banen die je hebt waarvoor je een prima inkomen ontvangt doet zonder je druk te maken over allerlei side hustle, boeken leest als je zin hebt om boeken te lezen en niet (ook) omdat je anders niet aan de 52 boeken per jaar komt, en het initiatief om een tof 2020 te hebben een keer aan andere mensen over zou laten? Wat zou er dan gebeuren?’ En ik vind dat een interessante vraag van het stemmetje, maar ik weet ook dat ik die vraag niet ga beantwoorden met ‘Oh, goede vraag, stemmetje, ik ga dat experiment even lekker aan dit jaar!’ Dat is deels omdat ik natuurlijk niet echt een stemmetje hoor en dus ook geen antwoord ga geven op een stemmetje dat ik niet hoor, en deels ook omdat ik weet dat het me zoveel brengt om al die dingen die ik me voorneem te proberen te doen.

Ik heb er nu de eerste week van de rest van mijn leven opzitten. In die week heb ik 3 keer gesport, heb ik me keurig aan mijn calorieën- en stappendoelen gehouden, heb ik mijn werkkamer op school opgeruimd, mails gestuurd aan mensen die ik in de podcast wil spreken, mijn placebo’s geslikt, erop ingezet genoeg te slapen en keurig elke avond mijn make-up van mijn hoofd gehaald. Bovendien heb ik een beetje mijn best gedaan in de keuken: deze Japanse aubergineschotel (gewoon gemaakt met supermarktaubergines overigens) en vooral deze kip met miso leverden samen een prachtige maaltijd op. Ik ben ook best wel trots op mezelf, omdat ik twee nieuwjaarsrecepties hebt bijgewoond en bij beide nieuwjaarsrecepties van tevoren vastgesteld dat ik 1 glas wijn ging drinken en geen snacks ging eten en de beide avonden ben doorgekomen binnen die vastgestelde kaders, zonder op enig moment ‘fuck it’ te denken en 3 bakken nootjes in mijn kanaal te gieten. Het leverde natuurlijk ook wat op, want zonder resultaat geen motivatie om verder te gaan, en er is resultaat, want ik ben een beetje afgevallen en ik heb dus aan mezelf laten zien dat ik het kan. In ieder geval een week. Nu nog even het lezen opstarten, want sinds Nieuwjaarsdag heb ik het boek dat ik op het moment aan het lezen ben alleen maar de hele dag met me meegesleept. Maar goed, er moet natuurlijk altijd iets te verbeteren zijn – de tweede week van de rest van mijn leven vult zichzelf niet in!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.