Advies,  Afvallen,  Dieet,  Drinken,  Eten,  Perfectionisme,  Plannen

Perfect genoeg

Ik ben iemand die zich uitstekend aan allerlei structuren kan houden, en ik leg die ook vaak aan mezelf op. Ik vind dat best prettig. Zo weeg ik mezelf elke dag, niet omdat ik geobsedeerd ben door mijn gewicht, maar omdat ik het juist heel rustgevend vind om te zien dat mijn gewicht een beetje fluctueert, zodat ik ieder getal op de weegschaal kan interpreteren als ‘gewoon data’ in plaats van een indicatie van succes of falen, en dat is natuurlijk heel prettig. Ik heb een boekje met mijn to do-list voor de dag, een Passion Planner waarin al mijn afspraken en plannen staan en een digitale agenda, en hoewel ik vermoed dat dat voor sommige mensen wat ver zou gaan, gedij ik er goed bij. Op zondag kies ik mijn outfits voor de week en als er in mijn agenda staat dat ik ga sporten, dan ga ik ook sporten. Volgens de ‘Four Tendencies‘ van Gretchen Rubin ben ik een upholder, iemand die tegemoet komt aan zowel interne als externe verwachtingen – een prima manier om in het leven te staan, lijkt me. Ik kan me ook altijd goed aan diëten houden: ik doe onderzoek naar wat voor mij een haalbaar plan is, en dan houd ik me eraan. Daarom ging het destijds ook zo goed met Personal Body Plan, want ik kreeg een structuur waar ik me goed bij voelde en toen was het geen moeite om me aan het voedings- en trainingsplan te houden (en dat was ook deels het probleem, want toen ik stopte met PBP kapte ik ook radicaal met het schema, en toen kwamen die kilo’s er weer keihard aan).

Maar de wijsheid komt met de jaren, en nu heb ik voor mezelf een modificatie van mijn eigen systeem bedacht: ik zet niet meer in op perfect, maar op perfect genoeg. Dit is gebaseerd op het uitgangspunt dat ik ervan overtuigd ben dat ik, als ik me voor 90% ergens aan houd, ook heel tevreden ben met het resultaat. En als dat zo is, kan ik die 10% ook van tevoren incalculeren. Een jaar heeft 365 dagen,* en 10% daarvan is 36,5, afgerond 37. Dat betekent dat ik 37 jokerdagen heb waarop ik me ergens niet aan hoef te houden. Laten we mijn dieet** even als uitgangspunt nemen. Er zijn in 2020 dus 37 dagen waarop ik vrij heb. Ik hoef mezelf op die dagen natuurlijk niet helemaal naar de getver te vreten of te zuipen, maar wat ik op die dagen ook eet of drink: het is geen fuck up, het is ingecalculeerd, en ik hoef me de volgende dag niet schuldig te voelen of extra te sporten. Ik heb voor mezelf bij voorbaat 7 dagen geclaimd (mijn verjaardag, de dag dat ik mijn verjaardag vier, als Michel en ik 22 worden, 1e en 2e Kerstdag, en 31 december) en dan zijn er 31 dagen over. Dat zijn er 2 per maand en dan heb ik nog 2 jokers. Maanddagen die niet opgaan worden bij de jokers geteld. Dus als ik bij een sterrenrestaurant ga eten en een wijnarrangement en een supplement kaas wil bestellen, dan kan dat. Of als ik een keer pizza wil eten, of trek heb in alles wat Freddy’s Comfort Food serveert: het kan, ik ben niet aan het falen – ik hou me gewoon aan mijn eigen afspraken. En daarmee ben ik perfect genoeg.

* Ja, ik weet dat er dit jaar 366 dagen zijn, maar dat maakt geen reet uit voor het sommetje.
** Ik ben inderdaad weer op dieet. Ik voel me gewoon beter als ik lichter ben dan ik in januari was, dus ik ben aan de slag. Intuitive eating blijkt voor mij niet te werken, want dan eet ik gewoon alles wat lang genoeg stilstaat. Er is ook al resultaat, maar niemand heeft het tot nu toe gezien.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.